Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü: 1322 sayılı ilamın 27. maddesi ile Vali tarafından, Konya Güneysınır ilçesinde görevlendirilen kaymakamlara, yapmış oldukları bu görev karşılığında verilen İl Özel İdaresi ödeneklerinden gelir vergisi kesintisinin yapılmadığı gerekçesi ile 400,70 YTL’ ye tazmin hükmü verilmiştir. Dilekçi dilekçesinde özetle; Kaymakamlara verilen İl Özel İdare Kanunun 63 üncü maddesi gereği verilen ödeneklerin ek ödenek olduğunu, Kaymakamlara verilen ek ödeneklerden gelir vergisi kesilmeyeceğine dair 5440 sayılı Kanunun Ek-5. Maddesinin açık olduğunu, Ayrıca Danıştay Dördüncü Dairesinin 2007/5848 Esas, 2008/5019 karar sayılı kararında Özel İdarelerden ödenen ek ödeneklerden gelir vergisi kesilmemesi gerektiği karara bağlanarak kesilen gelir vergilerinin iadesi gerektiği yolunda karar verildiğini, Uyuşmazlık Mahkemesinin E. 1993/46,...
Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü: 1322 sayılı ilamın 27. maddesi ile Vali tarafından, Konya Güneysınır ilçesinde görevlendirilen kaymakamlara, yapmış oldukları bu görev karşılığında verilen İl Özel İdaresi ödeneklerinden gelir vergisi kesintisinin yapılmadığı gerekçesi ile 400,70 YTL’ ye tazmin hükmü verilmiştir. Dilekçi dilekçesinde özetle; Kaymakamlara verilen İl Özel İdare Kanunun 63 üncü maddesi gereği verilen ödeneklerin ek ödenek olduğunu, Kaymakamlara verilen ek ödeneklerden gelir vergisi kesilmeyeceğine dair 5440 sayılı Kanunun Ek-5. Maddesinin açık olduğunu, Ayrıca Danıştay Dördüncü Dairesinin 2007/5848 Esas, 2008/5019 karar sayılı kararında Özel İdarelerden ödenen ek ödeneklerden gelir vergisi kesilmemesi gerektiği karara bağlanarak kesilen gelir vergilerinin iadesi gerektiği yolunda karar verildiğini, Uyuşmazlık Mahkemesinin E. 1993/46, K. 1993/43, 15 Kasım 1993 tarihli kararı gereği Danıştay ile Sayıştay kararları arasındaki uyuşmazlıklarda Danıştay kararlarının esas alınması gerektiğinin karara bağlandığını, Kaldı ki 25/06/2009 tarihli ve 5917 sayılı kanununun 36 ncı maddesi ile 5302 sayılı kanuna eklenen Geçici Madde 4: "Bu Kanunun 28 inci ve 63 üncü maddeleri gereğince, 4/3/2005 tarihinden bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar ilgililere yapılan ödemeler hakkında borç çıkarılmaz, çıkarılmış olan borç tutarlarının tahsilinden vazgeçilerek borç takibi işlemine son verilir. " Demekte olup, özel idare ödeneklerinden kesilmeyen gelir vergileri nedeniyle kişi borcuna alınan veya fazla ödeme görünen borçlar kaldırıldığını belirterek verilen tazmin hükmünün kaldırılmasını talep etmiştir. Başsavcılık karşılama yazısında; “5540 sayılı Yasa’nın ek 5 inci maddesi ile İçişleri Bakanlığı merkez ve taşra teşkilatında eşdeğer görev yapan aynı memuriyet kıdemindeki mülki idare amirlerinin aylıklarının eşitlenmesi amaçlanmıştır. Merkez teşkilatında görev yapanlar ek ödemeler yönünden vergi istisnası kapsamında değerlendirildiklerine göre, taşrada görev yapanlarında aynı istisna kapsamında değerlendirilmeleri gerekir. Aksi takdirde kanunla amaçlanan eşitlik sağlanamaz. Bu konuda Danıştay 4 üncü Dairesinin E:2008/1510, K:2009/94 ve E:2007/5848, K:2008/5019 sayılı kararları da bulunmaktadır. İzah edilen nedenlerden dolayı tazmin hükmünün kaldırılmasına”, karar verilmesi yönünde görüş belirtmiştir. Bilindiği üzere; 193 Sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun 61’inci maddesinde; “Ücret, işverene tabi ve belirli bir işyerine bağlı olarak çalışanlara hizmet karşılığı verilen para ve ayınlar ile sağlanan ve para ile temsil edilebilen menfaatlerdir. Ücretin ödenek, tazminat, kasa tazminatı (mali sorumluluk tazminatı), tahsisat, zam, avans, aidat, huzur hakkı, prim, ikramiye, gider karşılığı veya başka adlar altında ödenmiş olması veya bir ortaklık münasebeti niteliğinde olmamak şartı ile kazancın belli bir yüzdesi şeklinde tayin edilmiş bulunması onun mahiyetini değiştirmez.” hükmüne yer verilmiştir. Anılan Kanunun 94’üncü...