Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü. 1- 146 nolu ilamın 2. maddesinde, Hukuk Müşavirliğinde görevli avukatlara vekalet ücreti ödenirken, 657 sayılı Kanunun 146. maddesinde belirtilen yıllık limite uyulmaması nedeniyle 117.246.185.000.- liranın tazminine karar verilmiştir. Dilekçiler dilekçelerinde özetle, ödemenin Bursa Barosu Hakem Kurulunun 2003/43 E., 2003/39 K. sayılı ve 02.12.2003 tarihli kesinleşmiş ilamı doğrultusunda yapıldığını, ilamda bu hususun yeterince irdelenmediğini, Anayasanın 11. maddesine göre; Anayasa Hükümlerinin yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını ve diğer kuruluş ve kişileri bağlayan temel hukuk kuralları olduğunu, 146. maddenin 3. fıkrasının 20.03.1997 tarih ve 570 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (3 Nisan 1997 T., 22953 Mükerrer sayılı R.G.) ile "şu kadar ki, vekalet ücretinin yıllık tutarı; 6000 gösterge...
Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü. 1- 146 nolu ilamın 2. maddesinde, Hukuk Müşavirliğinde görevli avukatlara vekalet ücreti ödenirken, 657 sayılı Kanunun 146. maddesinde belirtilen yıllık limite uyulmaması nedeniyle 117.246.185.000.- liranın tazminine karar verilmiştir. Dilekçiler dilekçelerinde özetle, ödemenin Bursa Barosu Hakem Kurulunun 2003/43 E., 2003/39 K. sayılı ve 02.12.2003 tarihli kesinleşmiş ilamı doğrultusunda yapıldığını, ilamda bu hususun yeterince irdelenmediğini, Anayasanın 11. maddesine göre; Anayasa Hükümlerinin yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını ve diğer kuruluş ve kişileri bağlayan temel hukuk kuralları olduğunu, 146. maddenin 3. fıkrasının 20.03.1997 tarih ve 570 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (3 Nisan 1997 T., 22953 Mükerrer sayılı R.G.) ile "şu kadar ki, vekalet ücretinin yıllık tutarı; 6000 gösterge rakamının memur aylıklarına uygulanan katsayı ile çarpımı sonucu bulunacak aylık brüt tutarın oniki katını geçemez" cümlesi ile değiştirildiğini ve bu tarihten sonra söz konusu hükümde herhangi bir değişiklik yapılmadığını, 1136 sayılı Avukatlık Kanunun ise, 7 Nisan 1969 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girdiğini, Kanunun 164. maddesinin 4. fıkrasındaki, " Avukatla iş sahibi arasında aksine yazılı sözleşme bulunmadıkça, tarifeye dayanarak karşı tarafa yüklenecek avukatlık ücreti avukata aittir." hükmü, söz konusu maddenin 4667 sayılı Kanunun 77. maddesi ile değişik 164. maddenin son fıkrasında, "Dava sonunda, kararla tarifeye dayanılarak karşı tarafa yüklenecek vekalet ücreti avukata aittir. Bu ücret, iş sahibinin borcu nedeniyle takas ve mahsup edilemez, haczedilemez." şeklini aldığını, bu değişikliği yapan 4667 sayılı Kanunun, 02.05.2001 tarihinde kabul edilip ve 10 Mayıs 2001 tarih ve 24398 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girdiğini, bu durumda, sonraki özel kanun olan Avukatlık Kanunu'nun 164/son maddesine aykırı olan, önceki genel kanun niteliğindeki Devlet Memurları Kanunu'nun 146. maddesi 3. fıkrasının ikinci ve üçüncü cümlelerinin zımnen ilga olduğunun kabulü gerektiğini, Anayasaya göre yasama ve yürütme organları ile idarenin mahkeme kararlarına uymak zorunda olduğunu, herkesin hak arama hürriyetine sahip olduğunu, avukatların konuyu Bursa Baro Hakem Kuruluna götürdüklerini ve kurulun lehlerine karar verdiğini, ödemenin kesinleşmiş mahkeme kararının gereği olduğunu, aksi durumun cezai sorumluluk getireceğini, kesinleşmiş mahkeme kararı doğrultusunda yapılan bir ödeme nedeniyle artık tazmin kararı verilmesinin mümkün bulunmadığını çünkü artık hiçbir kişi veya kuruluşun mahkeme kararını değiştirmek yetkisine sahip olmadığını, Anayasa Mahkemesinin bu konuda bir çok kararının bulunduğunu ve bu kararların herkesi bağladığını, bir çok belediyede uygulamanın aynı olduğunu, kaldı ki, 5272 (5393) sayılı Belediye Kanunu açıkça vekalet ücretlerinin dağıtımında limiti kaldırdığını ve Devlet Memurları Kanunu ile çelişen durumlarda bu kanunun u...