Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2025/1570 · K. 2025/5367
Yargıtay8. Ceza Dairesi

8. Ceza Dairesi E:2025/1570 K:2025/5367

E. 2025/1570K. 2025/536725 Haziran 2025
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması İskenderun 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.11.2021 tarihli kararı ile hükümlü hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292/1,62/1. maddeleri ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 251/3. maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 24.11.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309/1. maddesi uyarınca, 20.01.2025 tarihli ve 2024/10556 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.02.2025 tarihli ve KYB-2025/11016 Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:...

Karar Metni

8. Ceza Dairesi 2025/1570 E. , 2025/5367 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/335 E.,2023/569 K. SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması KARARLAR : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İskenderun 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.11.2021 tarihli kararı ile hükümlü hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292/1,62/1. maddeleri ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 251/3. maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 24.11.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309/1. maddesi uyarınca, 20.01.2025 tarihli ve 2024/10556 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.02.2025 tarihli ve KYB-2025/11016 Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.02.2025 tarihli ve KYB-2025/11016 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Dosya kapsamına göre, sanığın sabıkasında görünen Dörtyol 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/10/2015 tarihli ve 2015/849 esas, 2015/70 sayılı kararında tekerrür uygulandığından, sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi gerektiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda İskenderun 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/11/2019 tarihli kararı ile ilk kez mükerrir olduğu kabul edilerek cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi üzerine kararın sanık tarafından istinaf edildiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/5. maddesinde yer alan, "Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 262 nci maddede gösterilen kimselerce temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz" şeklindeki hükümler gereğince, sanık yönünden bu hususta aleyhe istinaf olmadığı, bu nedenle sanık hakkında Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 01/07/2021 tarihli tarihli kararından önce tayin olunan cezanın birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinin sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği, bu nedenle sanığın cezasının birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın İskenderun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/06/2009 tarihli ve 2008/279 esas, 2009/538 sayılı kararı esas alınarak sanığın cezasının ikinci kez mükerirlere özgü olarak infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE 1. Hükümlünün İskenderun 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.11.2019 tarihli ve 2019/68 Esas, 2019/51 Karar sayılı kararı ile 5237...

Benzer Kararlar

Yargıtay8. Ceza Dairesi

E. 2025/3180 · K. 2025/5549

1 Temmuz 2025

Yargıtay8. Ceza Dairesi

E. 2025/4561 · K. 2025/9755

1 Aralık 2025

Yargıtay8. Ceza Dairesi

E. 2025/3668 · K. 2025/5995

7 Temmuz 2025

Yargıtay8. Ceza Dairesi

E. 2025/6378 · K. 2025/8057

26 Ekim 2025

Yargıtay8. Ceza Dairesi

E. 2025/3641 · K. 2025/4670

3 Haziran 2025

Yargıtay8. Ceza Dairesi

E. 2025/621 · K. 2025/3736

7 Mayıs 2025