Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2023/3758 · K. 2025/12522
Yargıtay2. Ceza Dairesi

2. Ceza Dairesi E:2023/3758 K:2025/12522

E. 2023/3758K. 2025/1252229 Haziran 2025
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması, temyiz isteminin reddi 1. Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara yönelik temyiz isteminin incelemesinde; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 11.11.2020 tarihli ve 2020/1453 Esas, 2020/2261 Karar sayılı kararının sanığın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığı anlaşılmakla, sanığın...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2023/3758 E. , 2025/12522 K.

"İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1453 E., 2020/2261 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması, temyiz isteminin reddi

1. Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara yönelik temyiz isteminin incelemesinde; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 11.11.2020 tarihli ve 2020/1453 Esas, 2020/2261 Karar sayılı kararının sanığın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, 2. Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara yönelik temyiz isteminin incelemesinde; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin "ikinci kez mükerrirlik şartlarının oluşmadığına ve zararı gidermek istemesine rağmen elinde olmayan nedenlerle bunu gerçekleştiremediğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak; Mahkemece tekerrüre esas alınan Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/536 Esas, 2015/337 Karar sayılı ilâmındaki mahkûmiyetin sanığın UYAP üzerinden alınan adlî sicil kaydına göre kesinleşme tarihinin 28.12.2017 olduğunun ve somut olayın suç tarihinin ise 27.12.2016 olduğunun anlaşılması karşısında, adı geçen mahkeme kararının tekerrüre esas alınamayacağı, bu ilâmda tekerrüre esas alınan Gazipaşa ...

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2023/25632 · K. 2025/7515

27 Nisan 2025

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2024/11356 · K. 2025/12528

29 Haziran 2025

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2023/11519 · K. 2025/7892

29 Nisan 2025

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2023/10822 · K. 2025/15142

10 Eylül 2025

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2023/25589 · K. 2025/8832

11 Mayıs 2025

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2023/14231 · K. 2025/19678

4 Kasım 2025