Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2024 tarihli ve 2024/476 Esas, 2024/727 Karar sayılı ek kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.03.2010 tarihli ve 2009/237 Esas, 2010/51 Karar sayılı kararında açıklandığı gibi 04.06.1936 tarihli ve 12-14 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında müsadere kararında temyiz edilebilme sınırlarının saptanmasında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanun'un esas alınması gerekmekle, suçta kullanıldığından bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilen tabancanın ek karar tarihi itibariyle bilinen değeri nazara alınarak, kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/2. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı...
1. Ceza Dairesi 2025/3513 E. , 2025/8511 K.
"İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi EK KARAR SAYISI : 2024/476 E., 2024/727 K. SUÇ : Kasten yaralama KARAR : Müsadere TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2024 tarihli ve 2024/476 Esas, 2024/727 Karar sayılı ek kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.03.2010 tarihli ve 2009/237 Esas, 2010/51 Karar sayılı kararında açıklandığı gibi 04.06.1936 tarihli ve 12-14 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında müsadere kararında temyiz edilebilme sınırlarının saptanmasında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanun'un esas alınması gerekmekle, suçta kullanıldığından bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilen tabancanın ek karar tarihi itibariyle bilinen değeri nazara alınarak, kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/2. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2025 tarihinde karar verildi.