Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2024/5690 · K. 2025/9490
Yargıtay1. Ceza Dairesi

1. Ceza Dairesi E:2024/5690 K:2025/9490

E. 2024/5690K. 2025/949023 Aralık 2025
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Çerkezköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.10.2019 tarihli ve 2017/364 Esas, 2019/784 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 29/1, 62/1 ve 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 yıl...

Karar Metni

1. Ceza Dairesi 2024/5690 E. , 2025/9490 K.

"İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/436 E., 2024/323 K. SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Çerkezköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.10.2019 tarihli ve 2017/364 Esas, 2019/784 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 29/1, 62/1 ve 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 31.12.2020 tarihli ve 2020/1294 Esas, 2020/1328 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıkların istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliyesi Mahkemesi 30. Ceza Dairesi kararının, sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 27.04.2023 tarihli ve 2022/11869 Esas, 2023/2410 Karar sayılı kararı ile "sanıkların savunmasının zorunlu müdafii huzurunda alınması gerektiği" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Çerkezköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2024 tarihli ve 2023/436 Esas, 2024/323 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 29/1, 62/1 ve 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. GEREKÇE 1. Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.10.2009 tarihli ve 2009/1-85 Esas, 2009/242 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; iştirak hâlinde işlenen eylemin failleri olarak yargılanan sanıkların aşamalardaki savunmaları da dikkate alındığında, birinin savunulmasının diğer sanık(lar) yönünden savunmada zaafiyet yarattığı, bu itibarla sanıklar arasında hukuksal menfaat uyuşmazlığı bulunduğu saptanmıştır. Buna göre, sanıkların savunmalarının ayrı müdafiler yerine aynı müdafi tarafından yapılması suretiyle 11...

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 1

Bu kanun hükümleri ikinci maddede yazılı olanlar dışında, genel bütçeye

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 38

Tahrir ihbarnamesi aşağıda yazılı malümatı ihtiva eder:

Benzer Kararlar

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2024/7466 · K. 2025/9103

15 Aralık 2025

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2024/2090 · K. 2025/9164

16 Aralık 2025

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2024/1393 · K. 2025/9756

29 Aralık 2025

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2023/5070 · K. 2025/2498

25 Mart 2025

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2024/7159 · K. 2025/9280

18 Aralık 2025

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2024/5477 · K. 2025/7494

26 Ekim 2025