Yargıtay İçtihadı Birleştirme İlgili Genel Kurulu Kanun/Madde E. No. 1972/5 ----------- K. No. 1972/9 K. Tarihi: 24.5.1972 ÖZETİ: 153 sayılı Yasa ile 7129 sayılı Bankalar Yasasının 60 ıncı maddesine eklenen hükümler gereğince tedrici tasfiye haline girmiş bulunan bankanın borcunun temerrüt faizine tabi olacağına dair Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı Tasfiye halinde Türkiye Birleşik Tasarruf ve Kredi Bankası Anonim Şirketi vekili 14/10/1970 günlü dilekçe ile Yargıtay Birinci Başkanlığına başvurarak; 7129 sayılı Bankalar Kanununun 60 ncı maddesine bazı hükümler ekleyen 153 sayılı Yasa ile Bankalar hukukuna (tedrici tasfiye) adı ile yeni bir müessese getirilerek bankaların tasfiyesi özel bir usule bağlandığını, bu yasada mevcut bazı boşlukların içtihatlarla...
YIBK/1972A.009 YARGITAY İÇTİHADI BİRLEŞTİRME GENEL KURULU KARARI Yargıtay İçtihadı Birleştirme İlgili Genel Kurulu Kanun/Madde E. No. 1972/5 ----------- K. No. 1972/9 K. Tarihi: 24.5.1972 ÖZETİ: 153 sayılı Yasa ile 7129 sayılı Bankalar Yasasının 60 ıncı maddesine eklenen hükümler gereğince tedrici tasfiye haline girmiş bulunan bankanın borcunun temerrüt faizine tabi olacağına dair Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı Tasfiye halinde Türkiye Birleşik Tasarruf ve Kredi Bankası Anonim Şirketi vekili 14/10/1970 günlü dilekçe ile Yargıtay Birinci Başkanlığına başvurarak; 7129 sayılı Bankalar Kanununun 60 ncı maddesine bazı hükümler ekleyen 153 sayılı Yasa ile Bankalar hukukuna (tedrici tasfiye) adı ile yeni bir müessese getirilerek bankaların tasfiyesi özel bir usule bağlandığını, bu yasada mevcut bazı boşlukların içtihatlarla doldurulmakta olduğu bu arada tedrici tasfiyeye tabi tutulan bankaların tasfiyeye girdikleri tarihten itibaren borçlarını tedrici tasfiyenin gerektirdiği usule göre ödeyinceye kadar temerrüt faizi vermekle yükümlü olup olmadıkları da hukukî tartışma konusu olduğunu; tedrici tasfiyenin amacının bankaları iflâsa müncer olacak takiplerden korumak olduğunu binaenaleyh içtihat yapılırken bu amacın gözönünde tutulması gerektiğini, nitekim bu yönden müvekkili bankanın yaptığı savunma Yargıtay Ticaret Dairesinin 28/12/1963 gün ve 63/2785 esas, 4832 sayılı Kararı ile benimsenerek bankanın tasfiyeye girdiği 28/3/1961 tarihinden itibaren tedrici tasfiyenin gerektirdiği sıra ve usulü bozarak ödemede bulunmasına 153 sayılı Kanunun lafsı ve ruhunun engel olduğu gerekçesiyle temerrüt faizi ödemekle yükümlü olmadığına karar verilmiş ve bu içtihat uzun bir süre geçerli kalmış iken bu defa aynı daire 9/7/1968 gün ve 491/4372 sayılı ilâmı ile kanunda faiz ödenmiyeceğine dair bir hüküm bulunmadığı gerekçesiyle tedrici tasfiyeye girmiş olan bankaların dahi temerrüt faizi ödemesi lâzım geldiği yolunda bir içtihat tesis etmiştir. Bu iki içtihadın birbirleriyle gerek gerekçe gerekse esas hukuki görüş yönünden çelişmekte olduğu açıktır. Bu itibarla içtihadın ilk defa verilen karar gibi tedrici tasfiye haline girmiş bankaların borçları için temerrüt faizi ödemeye mecbur olmadıkları şeklinde birleştirilmesine karar verilmesi için gerekli işlemin yapılmasını istemiştir. Yargıtay Birinci Başkanlığı kendi kuruluş yasası gereğince keyfiyeti ilgili Ticaret Dairesine sormuş Daire Başkanı 72/281 sayılı ve 30/3/1972 tarihli yazısı ile Birinci Başkanlığa istek hakkındaki görüşünü bildirmiştir. Bu yazıda; dilekçenin örneklerini sunduğu kararların asıllariyle uygunluğu incelenerek kararların konusu açıklandıktan ve yukarda belirtildiği veçhile temerrüt faizi yönünden ilâmlar arasında içtihat uyuşmazlığı bulunduğu tebarüz ettirildikten sonra sonuç olarak; 153 sayılı Kanunla tedrici tasfiye haline girmiş bulunan bankaların temerrüt faiziyle soru...