Temyiz Mahkemesi Altıncı Hukuk Dairesinin esas 5339, karar 4878 sayılı ve 20/10/1955 günlü karariyle Hukuk Umumi Heyetinin esas 1/96 ve karar 103 sayılı ve 20/10/1954 günlü kararı arasında 1947 tarihli Avukatlık Tarifesinin yürürlükte bulunduğu devrede şuf'a dâvalarında avukatlık parasının nisbî veya maktû olarak hükmedileceği noktasında birbirini tutmazlık bulunduğu bildirildiğinden içtihadı birleştirme Büyük Heyetince mesele incelenip görüşülerek aşağıda açıklanacak sebeplerle Altıncı Hukuk Dairesinin içtihadının doğru olduğu neticesine varılmıştır. I - Birinci Hukuk Dairesinin bir kararını teyit eden Hukuk Umumi Heyeti kararında şuf'a dâvalarında hükmedilecek avukatlık parasının maktû olacağı, Altıncı Hukuk Dairesinin kararında ise nisbî esas üzerinden hesaplanacağı kabul edilmiştir. Böylece kararlar arasında birbirini tutmazlık açıktır ve ortada içtihadı birleştirme sebebi...
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu E. 1957/7 K. 1958/3 T.21.5.1958 R.Gazete No. 10016 R.G. Tarihi: 25.9.1958 NİSPİ AVUKATLIK ÜCRETİ 1947 TARİHLİ AVUKATLIK ÜCRET TARİFESİNİN YÜRÜRLÜKTE BULUNDUĞU ZAMANDA AÇILMIŞ OLAN ŞUF'A DAVALARINDA NİSPİ AVUKATLIK ÜCRETİ HÜKMEDİLMESİ GEREKİR. Temyiz Mahkemesi Altıncı Hukuk Dairesinin esas 5339, karar 4878 sayılı ve 20/10/1955 günlü karariyle Hukuk Umumi Heyetinin esas 1/96 ve karar 103 sayılı ve 20/10/1954 günlü kararı arasında 1947 tarihli Avukatlık Tarifesinin yürürlükte bulunduğu devrede şuf'a dâvalarında avukatlık parasının nisbî veya maktû olarak hükmedileceği noktasında birbirini tutmazlık bulunduğu bildirildiğinden içtihadı birleştirme Büyük Heyetince mesele incelenip görüşülerek aşağıda açıklanacak sebeplerle Altıncı Hukuk Dairesinin içtihadının doğru olduğu neticesine varılmıştır. I - Birinci Hukuk Dairesinin bir kararını teyit eden Hukuk Umumi Heyeti kararında şuf'a dâvalarında hükmedilecek avukatlık parasının maktû olacağı, Altıncı Hukuk Dairesinin kararında ise nisbî esas üzerinden hesaplanacağı kabul edilmiştir. Böylece kararlar arasında birbirini tutmazlık açıktır ve ortada içtihadı birleştirme sebebi vardır. II - Hâdisede Avukatlık Kanunu hükümlerince Adliye Vekâletince çıkarılmış 1947 tarihli tarifenin hükümlerinin tatbikı söz konusu olduğundan, usule ait olan meselenin Medeni Kanunun esas hukuka ait hükümlerinden önce usule ilişkin tarife hükümlerine göre çözülmesi gerektir. Bu tarifenin hükümlerinin tefsiri için her şeyden önce 1941 tarihli Avukatlık Ücret Tarifesinin hükümleriyle bunun hükümlerinin karşılaştırılması uygun olacaktır. 1941 tarihli tarifenin maktû ücrete ait kısmının bir bendinde Medeni Kanunun 642 nci maddesi hükmüne dayanan dâvalar için (Bilfarz birinci sınıf merkezlerde) 50 lira ve diğer bendinde Medeni Kanunun 658, 659 uncu maddelerine dayanan şuf'a dâvaları için (Bilfarz birinci sınıf merkezlerde) 75 lira avukatlık parası kabul edildiği halde 1947 tarihli tarifede sadece Medeni Kanunun 642 nci maddesine dayanan dâvalara ilişkin maktû ücret gösterilmiş ve fakat şuf'a dâvaları maktû ücret cetvelinden çıkarılmıştır. 1947 tarihli tarifenin esas prensibi, belli bir değeri bulunan ve maktû ücretlere ait kısımda anılmış olmıyan bütün dâvaların nisbî ücrete tabi tutulmasıdır. Şuf'a dâvalarında şefiin dâvalıya ödemesi gerekli şuf'a parası bulunduğu cihetle bunlar belli değeri olan dâvalardandır. Demek ki Vekâlet, şuf'a dâvalarının nisbî ücrete tabi tutulması maksadiyle onları maktû ücretler cetvelinden çıkarmıştır. O halde, 1947 tarifesine göre şuf'a dâvalarında şuf'a parası yani şefiin dâvalıya ödemesi gerekli para üzerinden hesaplanacak nisbî avukatlık parasına hükmedilmesi lâzımdır. III - Sırf usul bakımından varılan bu netice, şuf'a dâvasının esas hukuku bakımından tabi olduğu hükümlere bittabi halel getirmez. 26/12/1951 tarihli ve 1 esas, 6 karar sayılı içtihadı birleştirme kararında da belirtildiği üzere, şefiin kanuni şartlarına uygun olarak şuf'a hakkını kullan...