Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 1953/20 · K. 1957/7
YargıtayYargıtay İçtihadı Birleştirme Kar.

Karar No. 1957/7

E. 1953/20K. 1957/717 Nisan 1957
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

İstanbul avukatlarından Ö... C... tarafından verilen 1/10/1953 tarihli dilekçede İcra ve İflâs Dairesinin 3/7/1953 ve 24/8/1953 tarihli kararları arasında mübayenet mevcut olduğundan bahisle keyfiyetin yüksek Tevhidi İçtihat müessesesine sevki talebedilmiş olmakla bahis mevzuu kararlar tetkik ve aşağıdaki karar ittihaz olunmuştur. Filhakika 28/8/1953 tarihli daire kararında beş lira hafif para cezasiyle yüz lira vekâlet ücretini ihtiva eden merci kararının kabiliyeti temyiziyesi olmadığı mucip sebebiyle temyiz dilekçesi reddedilmiştir. Diğer aynı mahiyette bir merci kararının ise dairenin 3/7/1953 tarihli karariyle kabiliyeti temyiziyesi kabul edilerek tetkikat icra edildiği görülmüştür. Binaenaleyh her iki daire kararı arasında mübayenet mevcut olduğu açıktır. İcra ve İflâs Kanununun 353 üncü maddesi sarahatına göre Tetkik Merciinin kararı tevhim veya tebliğ tarihinden yedi gün içinde...

Karar Metni

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu E.1953/20 K.1957/7 T.17.4.1957 R.Gazete No. 9663 R.G. Tarihi: 24.7.1957 İCRA TETKİK MERCİİ CEZAİ KARARLARININ TEMYİZİ İCRA TETKİK MERCİLERİ TARAFLARINDAN VERİLEN CEZAYA MÜTAALLİK YİRMİ LİRADAN AZ VEYA ÇOK PARA CEZALARIYLA DİĞER BÜTÜN CEZA KARARLARI TEMYİZ EDİLEBİLİR. İstanbul avukatlarından Ö... C... tarafından verilen 1/10/1953 tarihli dilekçede İcra ve İflâs Dairesinin 3/7/1953 ve 24/8/1953 tarihli kararları arasında mübayenet mevcut olduğundan bahisle keyfiyetin yüksek Tevhidi İçtihat müessesesine sevki talebedilmiş olmakla bahis mevzuu kararlar tetkik ve aşağıdaki karar ittihaz olunmuştur. Filhakika 28/8/1953 tarihli daire kararında beş lira hafif para cezasiyle yüz lira vekâlet ücretini ihtiva eden merci kararının kabiliyeti temyiziyesi olmadığı mucip sebebiyle temyiz dilekçesi reddedilmiştir. Diğer aynı mahiyette bir merci kararının ise dairenin 3/7/1953 tarihli karariyle kabiliyeti temyiziyesi kabul edilerek tetkikat icra edildiği görülmüştür. Binaenaleyh her iki daire kararı arasında mübayenet mevcut olduğu açıktır. İcra ve İflâs Kanununun 353 üncü maddesi sarahatına göre Tetkik Merciinin kararı tevhim veya tebliğ tarihinden yedi gün içinde maznun ve şikâyetci ve C. Müddeiumumisi tarafından temyiz olunabilir. Bu madde mutlak olup Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 305 inci maddesindeki takyidad nazara alınmaksızın tetkik merciinin cezaya taallûk eden bütün kararlarının kabili temyiz olacağını göstermektedir. Binaenaleyh mezkûr maddenin sarahatı gözönünde tutularak merci tarafından verilen yirmi liradan aşağı para cezalarının da kabili temyiz olduğunu kabul etmek zaruridir. Sonuç: İcra Tetkik Mercileri tarafından verilen cezaya mütaallik yirmi liradan az veya çok para cezalariyle diğer bütün ceza kararlarının kabili temyiz olduğuna 17/4/1957 tarihinde ittifakla karar verildi. ----------o----------

Benzer Kararlar

YargıtayYargıtay İçtihadı Birleştirme Kar.

E. 1954/14 · K. 1957/8

15 Mayıs 1957

YargıtayYargıtay İçtihadı Birleştirme Kar.

E. 1957/18 · K. 1957/27

4 Aralık 1957

YargıtayYargıtay İçtihadı Birleştirme Kar.

E. 1953/10 · K. 1957/6

17 Nisan 1957

YargıtayYargıtay İçtihadı Birleştirme Kar.

E. 1957/1 · K. 1957/3

27 Mart 1957

YargıtayYargıtay İçtihadı Birleştirme Kar.

E. 1956/10 · K. 1957/1

27 Mart 1957

YargıtayYargıtay İçtihadı Birleştirme Kar.

E. 1953/7 · K. 1957/4

10 Nisan 1957