Yargıtay İkinci Hukuk Dairesinin 17/10/1941 tarih ve 3527 esas, 2967 karar sayılı ve 30/4/1951 tarih, 1166 esas, 3354 karar sayılı ilâmları arasındaki içtihat uyuşmazlığının çözülmesi Birinci Başkanlığın 11/6/1951 tarih ve 1234 sayılı yazısı ile istenilmesine mebni toplanan Tevhidi İçtihat Genel Kurulunda keyfiyet müzakere olundu; Yargıtay İkinci Hukuk Dairesinin 17/10/1941 tarih ve 2967/3527 sayılı ilâmı ile (el yazısiyle tanzim edilen vasiyetnamelerde tanzim mahallinin yazılmasının bir sıhhat şartı olmadığı), 30/4/1951 tarih ve 3354/1166 sayılı ilâmı ile de (tanzim mahallinin vasiyetnamede gösterilmemesi Medeni Kanunun 485 inci maddesinin âmir hükmüne muhalif bulunması sebebiyle el yazısiyle vasiyetin muteber bulunmadığı) içtihat edilmiş olduğundan dairenin bu iki ilâmı arasındaki içtihat uyuşmazlığı açıktır. Genel Kurul üyelerinden bazıları bu mübayin içtihatlardan mahal şartının...
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu E.1951/7 K.1952/2 T.27.2.1952 R.Gazete No. 8198 R.G. Tarihi: 4.9.1952 ELYAZISIYLA VASİYET EL YAZISİYLE TANZİM EDİLEN VASİYETNAMELERDE TANZİM MAHALLİNİN ZİKREDİLMESİ VASİYETNAMENİN GEÇERLİK ŞARTIDIR. Yargıtay İkinci Hukuk Dairesinin 17/10/1941 tarih ve 3527 esas, 2967 karar sayılı ve 30/4/1951 tarih, 1166 esas, 3354 karar sayılı ilâmları arasındaki içtihat uyuşmazlığının çözülmesi Birinci Başkanlığın 11/6/1951 tarih ve 1234 sayılı yazısı ile istenilmesine mebni toplanan Tevhidi İçtihat Genel Kurulunda keyfiyet müzakere olundu; Yargıtay İkinci Hukuk Dairesinin 17/10/1941 tarih ve 2967/3527 sayılı ilâmı ile (el yazısiyle tanzim edilen vasiyetnamelerde tanzim mahallinin yazılmasının bir sıhhat şartı olmadığı), 30/4/1951 tarih ve 3354/1166 sayılı ilâmı ile de (tanzim mahallinin vasiyetnamede gösterilmemesi Medeni Kanunun 485 inci maddesinin âmir hükmüne muhalif bulunması sebebiyle el yazısiyle vasiyetin muteber bulunmadığı) içtihat edilmiş olduğundan dairenin bu iki ilâmı arasındaki içtihat uyuşmazlığı açıktır. Genel Kurul üyelerinden bazıları bu mübayin içtihatlardan mahal şartının bir muteberlik şartı olmadığına dair olan içtihadın daha doğru olduğu kanaatını izhar ederek; vasiyetnamede mahal gösterilmesinin munhasıran kanunlar ihtilâfında ehemmiyet arzettiğini, kanunlar ihtilâfına taallûk eden sebeplerin nazara alınmasında Alman Medenî Kanununun tedvini sıralarındaki Almanya'nın iç durumunun esaslı âmil olduğunu, Alman Medeni Kanunundan daha sonra kabul edilen İsviçre Medeni Kanununda da mahal kaydı aynı sebeplerle yer aldığını halbuki, memleketimizin siyasi şekli itibariyle mahal kaydının memleketimiz için hiç bir ehemmiyet arzetmediğini, buna mukabil, vasiyetnamede (mahal) zikrinin bir muteberlik şartı olarak kabulü halinde vasiyetçiler tarafından mahal zikredilmesinin umumiyetle ihmal edilmesi yüzünden bir çok vasiyetlerin hükümsüz sayılacağını mucip sebep olarak beyan etmişlerdir. Bu mülâhaza ve istinat ettiği mucip sebepler çoğunlukca isabetli ve kanuna uygun görülmemiştir. Filhakika Medeni Kanunun 485 inci maddesiyle el yazısiyle vasiyette mahal zikri vasiyetnamenin bir şekil şartı olarak tâyin olunmuştur. Umumi bir mahiyet taşıyan Borçlar Kanununun 11 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre de kanunun emrettiği şeklin şümul ve tesir derecesi hakkında başka bir hüküm tâyin olunmamışsa kanunun koyduğu şekle riayet olunmadıkça hukuki muamele sahih olmaz. Binaenaleyh kanunun bu açık hükümleri karşısında nazari mülâhazalara müsteniden kanunun el yazısiyle tanzim edilecek vasiyetlerde muteberlik şartı olarak kabul ettiği unsurlardan (mahal) unsurunu bertaraf etmeğe imkân yoktur. Kaldı ki, zikrolunan mülâhazalar isabetli de değildir. Şöyle ki: 1 Ocak 1900 tarihinde yürürlüğe konan Alman Medeni Kanunu ile (mahal kaydının el yazısiyle vasiyetin bir muteberlik şartı olarak kabulünde sadece Alman Medeni Kanununun meriyetinden evvelki Almanya'nın iç durumu ve mahalli kanunlar ihtilâfı âmil olmuş değildir. O zaman...