Ziraat Bankasının tohumluk tedariki için çiftçilere dağıttığı paraların tahsili talebiyle yaptığı icra takibine karşı, borçlu çiftçi zamanaşımı savunmasiyle itirazda bulunmuş ve alacaklı Banka ise borçtan bir miktarının ödenmesiyle zamanaşımının kesilmiş olduğunu ve bu hususun Banka defteri kayıtlariyle ispat edileceğini bildirerek itirazın kaldırılmasını istemiş olduğundan icra tetkik merciince Banka defteri kayıtlarına dayanılarak zamanaşımının kesilmiş olduğunun kabuliyle borçlunun itirazının reddine dair verilen karar mahkemelerin tatili zamanında Yargıtaya ait işleri görmek üzere kurulan heyetce 15/8/1945 tarih ve 2198/2000 sayılı kararı havi ilâmla onanmış ve halbuki, emsali işlerde Yargıtay İcra ve İflâs Dairesi Heyeti zamanaşımının tediye ile kesilmiş olduğu iddiasının Banka Defterleri kaydı suretiyle ispat edilemiyeceği içtihatında bulunmuş olmakla bu suretle hâsıl olan...
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu E.1945/28 K.1950/6 T.15.3.1950 R.Gazete No. 7546 R.G. Tarihi: 30.6.1950 TACİRLER ARASINDAKİ İHTİLAFLARDA İSPAT ALACAKLI VE BORÇLUSU TACİR OLMAYANLAR VEYA BİRİ TACİR OLUP DA DİĞERİ TACİR OLMAYANLAR ARASINDA ÇIKAN İHTİLAFLI HUSUSU HUMK'NUN KABUL ETTİĞİ SÜBUT DELİLLERİYLE İSPAT ETMESİ, YALNIZ TÜCCARLAR ARASINDA ÇIKAN İHTİLAFTA TİCARET DEFTERLERİ MÜNDERECATININ TİCARET KANUNUNUN KABUL ETTİĞİ KAYIT VE ŞARTLAR DAİRESİNDE DEFTER SAHİBİ LEHİNE DELİL SAYILACAĞI VE İLAMSIZ İCRA TAKİPLERİNE TAALLUK EDEN BU KABİL İHTİLAFLAR HAKKINDA GÖREVSİZLİK KARARI VERMELERİ GEREKİR. Ziraat Bankasının tohumluk tedariki için çiftçilere dağıttığı paraların tahsili talebiyle yaptığı icra takibine karşı, borçlu çiftçi zamanaşımı savunmasiyle itirazda bulunmuş ve alacaklı Banka ise borçtan bir miktarının ödenmesiyle zamanaşımının kesilmiş olduğunu ve bu hususun Banka defteri kayıtlariyle ispat edileceğini bildirerek itirazın kaldırılmasını istemiş olduğundan icra tetkik merciince Banka defteri kayıtlarına dayanılarak zamanaşımının kesilmiş olduğunun kabuliyle borçlunun itirazının reddine dair verilen karar mahkemelerin tatili zamanında Yargıtaya ait işleri görmek üzere kurulan heyetce 15/8/1945 tarih ve 2198/2000 sayılı kararı havi ilâmla onanmış ve halbuki, emsali işlerde Yargıtay İcra ve İflâs Dairesi Heyeti zamanaşımının tediye ile kesilmiş olduğu iddiasının Banka Defterleri kaydı suretiyle ispat edilemiyeceği içtihatında bulunmuş olmakla bu suretle hâsıl olan içtihat uyuşmazlığının birleştirilmesi lüzumu adı geçen Yargıtay Dairesi Başkanlığının 23/10/1945 tarih ve 867 sayılı yazısiyle istenilmesine mebni toplanan Tevhidi İçtihat Genel Kurulunda keyfiyet incelenerek: Sonuçta; Uyuşmazlığa konu olan iddia ve savunmanın tüccar olanlar veya olmıyanlar arasında geçmesi hallerini, bu hususta uygulanacak kanun hükümlerinin farklı olması bakımından ayrı, ayrı mütalâa etmek lüzumlu görülmüştür. Tacir olmıyan özel veya tüzelkişiler arasında çıkan ihtilâfta, borçlunun ileri sürdüğü zamanaşımının Borçlar Kanununun 133 üncü maddesinde sayılıp bildirilen sebeplerle kesilmiş olduğunu iddia eden alacaklının, bu iddiasını borçlunun inkârı halinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun kabul ettiği şekil ve suretlerle ispat etmesi lâzımdır. Gerçek Borçlar Kanununun 133 üncü maddesinin 1 sayılı bendinde diğer sebepler arasında borca mahsuben bir miktar para veya faiz verilmesinin müruru zamanı keseceği yazılı olduğu gibi iddia edilen bir kısım ödemenin inkârı halinde ihtilafın halline müessir bulunan bu iddianın delil ile ispatı lüzumunu ve delillerin mahiyetini ve ispat saha ve kuvvetlerini Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu bildirir. Bir kimsenin sözünün ve yazısının kendi lehine delil olmaması esas kaidedir. Fakat aleyhine delil teşkil etmesi caiz ve kabulü şayan bulunur. Bu cihet sözü geçen Usul Kanunumuzun 304 üncü maddesinde gereği kadar açıklanmış ve 303 üncü maddesinde ise ticaret defterlerindeki kayıtların hüküm ve kuvvetlerinin Ticaret Kanunu ahk...