Tahriri tebligata tabi olan asliye mevaddında şifahen vâkı olan ve zapta geçen talep üzerine vekâlet ücreti hükmedilip edilemiyeceği hususunda Yargıtay Dördüncü Hukuk Dairesinin 27/6/1941 tarih ve 1812/1663 ve Ticaret Dairesinin 18/2/1944 - 43-1250/420 sayılı kararlarını havi ilâmları arasında hasıl olan tezat ve mübayenetin halli Birinci Başkanlığın 18/5/1944 tarih ve 4/42 sayılı yazısiyle istenilmiş olduğundan toplanan Tevhidi İçtihat Genel Kurulunda mesele incelenerek; Sonuçta: Mahkemelerce bir hakkın yargılanması için ilk şart istek olduğundan hüküm ile korunması istenilen her hak gibi vekâlet ücretinin de hükme bağlanması için önce istenmesi lâzımdır. Esas itibariyle Yargıtay Hukuk Dairelerince bu lüzumda ihtilâf olunmamakta ve yalnız asliye mahkemelerinde görülmekte olan dâvalarda bu isteğin sözlü olabilip olamıyacağında ihtilâf edilmektedir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu, bir...
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu E.1944/19 K.1945/4 T.7.2.1945 VEKALET ÜCRETİ ASLİYE MAHKEMELERİNDE GÖRÜLEN VE YAZILI MUHAKEME USULÜNE TABİ BULUNAN DAVA VE KARŞI DAVALARIN VEKİL İLE TAKİPLERİNDE VEKALET ÜCRETİNİN USULÜ DAİRESİNDE ARZUHAL İLE İSTENİR. Tahriri tebligata tabi olan asliye mevaddında şifahen vâkı olan ve zapta geçen talep üzerine vekâlet ücreti hükmedilip edilemiyeceği hususunda Yargıtay Dördüncü Hukuk Dairesinin 27/6/1941 tarih ve 1812/1663 ve Ticaret Dairesinin 18/2/1944 - 43-1250/420 sayılı kararlarını havi ilâmları arasında hasıl olan tezat ve mübayenetin halli Birinci Başkanlığın 18/5/1944 tarih ve 4/42 sayılı yazısiyle istenilmiş olduğundan toplanan Tevhidi İçtihat Genel Kurulunda mesele incelenerek; Sonuçta: Mahkemelerce bir hakkın yargılanması için ilk şart istek olduğundan hüküm ile korunması istenilen her hak gibi vekâlet ücretinin de hükme bağlanması için önce istenmesi lâzımdır. Esas itibariyle Yargıtay Hukuk Dairelerince bu lüzumda ihtilâf olunmamakta ve yalnız asliye mahkemelerinde görülmekte olan dâvalarda bu isteğin sözlü olabilip olamıyacağında ihtilâf edilmektedir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu, bir hakkın alınması ve temini için dâva açmada ve gereken bütün muameleleri ifada yazılı veya sözlü olmak prensiplerini kabul etmiş ve 6 ncı babını teşkil eden kısımlarda baştan (473) üncü maddede (sözlü muhakeme usulünün sulh mahkemelerinde ve kanunun açıkça bildirdiği hallerde asliye mahkemelerinde cari olacağını) beyandan sonra sıra ile bu usulde tahkikatın nasıl yapılacağını ve hâdiselerin ve sübut delillerinin inceleme ve kabul tarzlarını ve muhakeme ve hüküm suretini göstermiş ve bu konu dışında kalan ve asliye mahkemelerinin görevine giren dâvalarda ise yazılı muhakeme usulünün uygulanacağını ikinci babının belli fasıllarında açık ve etraflı olarak bildirmiştir. Sözü geçen bu babın ilk (178) inci maddesi, arzuhallerin mahkeme kalemine kaydı ile dâvanın açılmış olacağını beyan etmekte ve sonra gelen (179) uncu maddesi de, arzuhallerin ihtiva etmesi icabeden kayıtları sayarken önce iddianın müstenedi olan bütün vakıaların sıra ile açık ve kısa olarak yazılması ve sonra hukuki sebeplerin hulâsasının ve daha sonra da açıkça iddianın ne olduğunun bildirilmesi lüzumunu göstermektedir. Vakıalardan ve hukuki sebepleri hulâsadan sonra gelen bu (açık iddia) sözünün anlamı kanunun 91 ve 92 nci maddelerinde (neticei -talep) tabiriyle ifade olunan şey, yani asıl yargılanması istenilen husus ile buna ek mahkeme masrafları ve vekil ücretleri ve meselâ bir para alacağında faiz ve saire gibi isteklerdir. Sözlü muhakeme usulü dışında yazılı muhakeme usulünün uygulandığı dâvalarda (179) uncu maddenin beyanı veçhile vekâlet ücreti isteğinin de yazılı olması tabii bir sonuç ve icap olur. Karşı dâvalarda da hüküm böyledir. Aynı babın 12 nci faslında; ilgililere ne sebep ve suretlerle yükletileceği genel bir kaide altında bildirilen mahkeme masraflarının neler olduğu (423) üncü maddede sayılırken şahitlerin ve mahkemede diğer haz...