Devlet Demiryolları İdaresinin, istasyonlarındaki ardiyelerine emtia ve eşya konulması halinde, tarife mucibince muayyen müddetler geçtikten sonra ardiyeyi tahliye ettirmek hususundaki salâhiyetini kullanmadığı takdirde geçecek olan fazla müddetler için de ücret isteyip isteyemiyeceği hususunda Yargıtay Ticaret Dairesinin 1/6/1942 tarih ve 41/2933-1503 sayılı ilâmiyle Hukuk Genel Kurulunun 3/3/1943 tarih ve 12/6 sayılı ilâmları arasında hasıl olan aykırılığın tevhidi içtihat yoliyle halli Ticaret Dairesi Başkanlığının 6/1/1944 tarih ve 4 sayılı tezkereleriyle istenilmiş olmakla keyfiyet Genel Kurulda incelenerek; SONUÇTA; Devlet Demiryolları tarifesi gereğince açık araziye konulacak eşyanın bir sene ve hangarlara vazolunacak şeylerin de üç ay geçince boşaltılmasını istemeğe yetkili olan idarenin bu yetkisini kullanmamasiyle eşya sahiplerinin durumlarının ağırlaştırılmış olup olmıyacağı...
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu E.1944/2 K.1945/13 T.17.10.1945 ARDİYE ÜCRETİ DEVLET DEMİRYOLLARI ARDİYELERİNE KONULAN VE BELLİ SÜRE İÇİNDE BOŞALTILMAYAN EŞYA ARDİYE ÜCRETİNE TABİ TUTULUR. Devlet Demiryolları İdaresinin, istasyonlarındaki ardiyelerine emtia ve eşya konulması halinde, tarife mucibince muayyen müddetler geçtikten sonra ardiyeyi tahliye ettirmek hususundaki salâhiyetini kullanmadığı takdirde geçecek olan fazla müddetler için de ücret isteyip isteyemiyeceği hususunda Yargıtay Ticaret Dairesinin 1/6/1942 tarih ve 41/2933-1503 sayılı ilâmiyle Hukuk Genel Kurulunun 3/3/1943 tarih ve 12/6 sayılı ilâmları arasında hasıl olan aykırılığın tevhidi içtihat yoliyle halli Ticaret Dairesi Başkanlığının 6/1/1944 tarih ve 4 sayılı tezkereleriyle istenilmiş olmakla keyfiyet Genel Kurulda incelenerek; SONUÇTA; Devlet Demiryolları tarifesi gereğince açık araziye konulacak eşyanın bir sene ve hangarlara vazolunacak şeylerin de üç ay geçince boşaltılmasını istemeğe yetkili olan idarenin bu yetkisini kullanmamasiyle eşya sahiplerinin durumlarının ağırlaştırılmış olup olmıyacağı yani bundan sonra geçecek zaman için idarenin ücret istemeğe hakkı bulunup bulunmadığı keyfiyeti özel daire ile genel kurul arasında hasıl olan uyuşmazlığın konusunu teşkil etmektedir. Erzurum, Sarıkamış ve Kars hattına mahsus olan tarifenin birinci bendinde açık araziye konulacak eşyanın dört günden fazla kalacak olanlarından beher metre murabbaı için senevi (80) kuruş ve ikinci bendinde de hangarlara konulacak eşya ve zahireler için belli sürelerin mürurundan sonra da ücret alınacağı, açık araziye ve hangarlara konulan eşyanın sevkinden vaz geçildiği surette de yine ardiye ücreti verileceği ve açık araziye konulacak eşyanın bir sene ve hangarlara vazedilecek eşyanın da üç ay geçince boşaltılmasını istemeğe idarenin yetkili olacağı yazılı, bulunmaktadır. Borçlar Kanununun birinci maddesi hükmünce rıza sarih olabileceği gibi zımnî ve eylemli dahi olabileceğinden kanun mahiyetinde demek olan işbu tarifenin idare tarafından yayınlanması suretiyle yapılan genel icap sevk için zahire ve eşyasını bu yerlere koyanlar tarafından da eylemli bir şekilde kabule iktiran etmiş ve şu hale göre karşılıklı ve birbirine uygun olarak rızalarını beyan eylemiş bulunan iki taraf arasında bir bağıt husule gelmiştir. Bu akdin Borçlar Kanununda beyan olunan bağıtlardan biri yani süresi ve ücreti belli bir kiralama bağıtı olduğunda şüphe edilemez. Sahiplerinin sevkinden vaz geçtikleri eşyayı başka bir yere kaldırmakta serbest olduklarına göre idarenin tahliye yetkisini kullanmamış olmasından dolayı eşya sahiplerinin durumlarının ağırlaşmış olacağı tasavvur ve kabul olunamaz. Bilâkis bu hakkın istimal olunmaması eşya sahiplerinin arzu ve menfaatlarına daha uygun olur. Bu işlemde hakkın fena kullanılmış olduğu ve böyle bir hakkın kanun himayesine mazhar olamıyacağı yolundaki mütalâalar da yerinde ve değer verilir bir düşünce olarak sayılamaz. Çünkü her hangi bir mülk sahibi gibi mülkünde diledi...