5846 sayılı fikir ve sanat eserleri kanununda gösterilenhaller dışında, iktibas yapılmış olsa dahi, iktibashususunda kullanılan eser sahibinin ve eserinin adıbelirtilse bile eser sahibinin, haksız rekabet hükümlerinedayanarak b. k. nun 49. maddesindeki koşullarıngerçekleşmesi halinde manevi tazminat isteyebileceğine.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu E.1980/1 K.1981/2 T.18.2.1981 İKTİBAS ESER SAHİBİNİN MANEVİ TAZMİNAT İSTEMİ 5846 SAYILI FİKİR VE SANAT ESERLERİ KANUNUNDA GÖSTERİLEN HALLER DIŞINDA, İKTİBAS YAPILMIŞ OLSA DAHİ, İKTİBAS HUSUSUNDA KULLANILAN ESER SAHİBİNİN VE ESERİNİN ADI BELİRTİLSE BİLE ESER SAHİBİNİN, HAKSIZ REKABET HÜKÜMLERİNE DAYANARAK B. K. NUN 49. MADDESİNDEKİ KOŞULLARIN GERÇEKLEŞMESİ HALİNDE MANEVİ TAZMİNAT İSTEYEBİLECEĞİNE. Bir eserden diğerine, Fikir ve San'at Eserleri Kanununa aykırı olarak iktibas yapılması halinde, eser sahibinin haksız rekabet hükümlerine göre manevi tazminat isteyip isteyemeyeceği hakkında Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin E. 1971/12331, K. 1080 sayı ve 11/2/1972 günlü kararı ile aynı Dairenin E. 1979/2485, K. 10994 sayı ve 8/10/1979 günlü kararı arasında aykırılık bulunduğu iddiasıyla, 1730 Sayılı Yargıtay Kanununun 20/2. maddesi hükmünce, içtihat aykırılığının giderilmesi isteği ile başvurulması üzerine, konuyu inceleyen Yargıtay Birinci Başkanlık Divanınca 26/6/1980 gün ve 61 sayılı, kararla, sözü edilen iki karar arasında içtihat aykırılığı bulunduğu benimsenerek içtihadı birleştirme yoluna gidilmesine karar verilmiştir. Yargıtay Kanununun 16, 17/2-C ve 20. maddeleri hükümleri gereğince 10/12/1980 gününde yeterli çoğunlukla toplanan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Bölümü Genel Kurulunda Raportör Üyenin açıklamaları dinlendikten sonra, kararlar arasında aykırılık bulunup bulunmadığı konusu görüşülüp tartışılmış, o gün yapılan oylamada 2/3 çoğunluk sağlanamadığından 2/2/1981 günündeki ikinci toplantıda kararlar arasında aykırılık bulunduğuna salt çoğunlukla karar verilmiş ancak vaktin gecikmiş olması nedeniyle işin esasının incelenmesi başka güne ertelenmiştir. 18/2/1981 günlü toplantıda raportör üye dinlendikten sonra konu görüşülüp tartışıldı: I - İçtihat aykırılığının giderilmesi istemine konu olan kararlarda benimsenen esaslar: A - Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 1971/12331 - 1080 sayı ve 11/2/1972 günlü kararında, tarafların sıfatları, iktibas sınırının aşıldığı, haksız rekabetin biçimi gözönünde tutularak uyuşmazlığa Borçlar Kanunu ile Türk Ticaret Kanununun haksız rekabete ilişkin hükümlerinin uygulanma olanakları tartışılmış sonuçta olaya tarafların sıfatları itibariyle Borçlar Kanununun haksız rekabete ilişkin hükümlerinin uygulanacağı, ancak Borçlar Kanununun 48. maddesinin uygulanmasının, Türk Ticaret Kanununun haksız rekabet hükümlerinin benzetme yolu ile uygulanması olanağını ortadan kaldırmadığı, B.K.nun 48. maddesinin esasen tanıdığı ve T.T.K.nun 58. maddesinin a, b, c, d, e bentlerinde açıklanan davalar ve bu arada manevi tazminat davası da açılabileceği benimsenmiş, bu suretle mahkeme kararının manevi tazminatın davalıdan alınmasına ilişkin kısmı onanmıştır. B - Aynı Dairenin 1979/2485 - 10994 sayı ve 8/10/1979 günlü kararında, Fikir ve San'at Eserleri Kanununun 13. maddesinde fikir eserleri üzerinde sahibinin mali ve manevi menfaatlerinin bu Kanun dairesinde himaye gördüğü, 5846 sayılı K...