Ölünceye kadar bakma sözleşmesinde sözleşmenin gereklerinin bir süre yerine getirilmesinden sonra borçlu aleyhine alacaklının mirasçılarının biçim eksikliğini ileri sürmeleri hakkın kötüye kullanılması olarak yorumlanıp yorumlanamayacağı.konusunda içtihatların birleştirilmesine yer yokur.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu E. 1953/13 K. 1957/20 T. 5.6.1957 İÇTİHATLARIN BİRLEŞTİRİLMESİNE YER OLMADIĞINA İLİŞKİN KARAR ÖLÜNCEYE KADAR BAKMA SÖZLEŞMESİNDE SÖZLEŞMENİN GEREKLERİNİN BİR SÜRE YERİNE GETİRİLMESİNDEN SONRA BORÇLU ALEYHİNE ALACAKLININ MİRASÇILARININ BİÇİM EKSİKLİĞİNİ İLERİ SÜRMELERİ HAKKIN KÖTÜYE KULLANILMASI OLARAK YORUMLANIP YORUMLANAMAYACAĞI. KONUSUNDA İÇTİHATLARIN BİRLEŞTİRİLMESİNE YER YOKUR. Ölünceye kadar bakma aktinin alacaklısının ölümünden sonra mirasçılarının şekil noksanına dayanarak aktin batıl olduğuna karar verilmesini istemelerinin hakkın suniistimali diye telakki edilebilip edilemeyeceği hususunda Birinci ve İkinci Hukuk Daireleri ile Hukuk Umum Heyet kararları arasında içtihat aykırılığı olduğu ileri sürülerek bunun giderilmesi istenilmekle mesele Birleştirme Büyük Umumi Heyette müzakere edilerek aşağıdaki sonuca varılmıştır. Borçlar Kanunu bazı akitlerin muteberliğini hususi bir şekle tabi tutmuştur. Kanunun tayin ettiği şekle uygun olarak yapılmayan akit batıldır; tarafları ilzam etmez. Bir davada bir aktin, şekil noksanı sebebiyle batıl olduğunu ileri sürmekte, kaideten Medeni Kanunun ikinci maddesinin şumulü içine giren bir suistimal, yani hakkın kötüye kullanılması diye telakki edilemez. Bunun aksinin kabulü kanun vazıının, burada tafsil ve izahına lüzum görülmeyen, bazı sebep ve gayelerle, koyduğu şekle riayet mecburiyetini bertaraf etmek olur ki, bu da tecviz edilemez. Ancak; gerek hukuk nazariyyatı, gerek mahkeme içtihatları, bazı ahvalde hadiselerin hususiyetlerini göz önünde tutarak kanunla kabul edilmiş olan şekle riayet edilmediğini ve bu sebeple de aktin batıl olduğunu ileri süren tarafın bu iddiasını, Medeni Kanunun ikinci maddesi gereğince, hakkın kötüye kullanılması olarak kabul etmiştir. Bir hakkın suistimal edilip edilmediğini tayin hususunda, her hadisede tatbiki batıl, mutlak ve umumi bir halde koymamaya imkan yoktur. Her münferit hadisede tarafların durumlarına ve halin icaplarına göre hakimin bunu takdir etmesi icap eder. Borçlar Kanununun 512. maddesi ölünceye kadar bakma aktinin miras mukavelesi şeklinde yapılması lazım geldiğini kabul etmiştir. Binaenaleyh, kaideten, bu şekle riayet edilmedikçe ölünceye kadar bakma akti muteber olmaz; ve yine kaideten bir davada ölünceye kadar bakma aktinin kanunun tayin şekilde yapılmadığını ileri sürmek de hakkın suiistimali telakki edilemez. Ancak; Hukuk Heyeti Umumiyesinin 11.3.1953 tarih ve 2/127-18 sayılı kararında da tebarüz ettirildiği gibi ölünceye kadar bakma aktinin icaplarını senelerce yerine getiren borçlu aleyhine, alacaklının ölümünden sonra irasçıları tarıfından şekil noksanına dayanılarak aktin batıl olduğuna karar verilmesi talebiyle açılacak bir davada şekil noksanının ileri sürülmesinin hakkın suiistimali diye kabulü caiz ve doğru olabilir. Bunun aksine olarak, mesela çok yüksek değerdeki bir gayrimenkulünü kendisine ölüncye kadar bakılması kaydıyla bir başkasına temlik eden bir şahsın; temlik tarihinden çok kısa bir z...