Çevre temizlik vergisine konu taşınmazın hastane tarafından otopark olarak kullanıldığı ve bina olarak değerlendirilebilecek bir yer niteliğinde olmadığı anlaşıldığından, tarh edilen vergide ve kesilen cezada isabet görülmediği hakkında.
9. Daire 1999/2415 E. , 2000/3378 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y DOKUZUNCU DAİRE Esas No : 1999/2415 Karar No: 2000/3378 Temyiz İsteminde Bulunan : Şişli Belediye Başkanlığı -Şişli/İSTANBUL Karşı Taraf : Vekili : … İstemin Özeti : … Hastanesi Vakfı tarafından otopark olarak kiralanan ve kullanılan taşınmaza ilişkin çevre temizlik vergilerinin ödenmediğinden bahisle 1994 ila 1998 yılları için tarh olunan çevre temizlik vergileri ile kesilen kusur cezalarının terkini istemiyle açılan davayı; çevre temizlik vergisine konu taşınmazın … Hastanesi tarafından otopark olarak kullanıldığı ve 2464 sayılı Kanunun 44.maddesi çerçevesinde bina olarak değerlendirilebilecek bir yer niteliğinde olmadığı dosyada mevcut kira kontratından anlaşıldığından tarh edilen vergide ve kesilen cezada isabet görülmediği gerekçesiyle kabul ederek cezalı tarhiyatı terkin eden … Vergi Mahkemesinin … tarih ve … sayılı kararının; otoparkı bizzat işleten vakıf iktisadi bir kuruluş olup kurumlar vergisine tabi olduğundan vergi muafiyeti bulunmadığı ileri sürülerek bozulması istenmektedir. Savunmanın Özeti : Cevap verilmemiştir. Savcı …'in Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. Fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Vergi Mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemiştir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. Tetkik Hakimi … 'in Düşüncesi : İleri sürülen iddialar usule ve hukuka uygun Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerekeceği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince işin gereği görüşüldü: Temyiz edilen … Vergi Mahkemesinin … tarih ve … sayılı kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisinin bulunmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin reddine, anılan mahkeme kararının onanmasına, ...- lira ilam harcının temyiz isteminde bulunandan alınmasına 16.11.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.