Taşınmazın kültür varlığı olarak tescil edilmesinin yapının kullanımına bir sınırlama getirmediği, onarım yapılmaması nedeniyle meydana gelen yıpranma ve diğer zararların oluşumunda idarelerin kusurlu olduğundan söz edilemeyeceği, kültür varlığı olarak tescilden sonra yapıların kısa süre içerisinde kamulaştırılmalarının gerekmediği, bakanlığın kamulaştırma programı ve bütçesi uyarınca değerlendirme yapacağı, bu durumda davalı idarelerin hizmet kusuru bulunmadığından maddi ve manevi tazminatın ödenmesini gerektirecek koşulların oluşmadığı hakkında.
6. Daire 2003/5427 E. , 2005/1929 K. " " T.C. D A N I Ş T A Y ALTINCI DAİRE Esas No: 2003/5427 Karar No: 2005/1929 Temyiz İsteminde Bulunan : ..., ... Vekili : Av.... Karşı Taraf : 1- Kültür ve Turizm Bakanlığı 2- ... Valiliği İstemin Özeti : ... İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararının usul ve yasaya aykırı olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti :Temyiz edilen kararda bozma nedenlerinden hiçbiri bulunmadığından, usul ve kanuna uygun olan kararın onanması gerektiği savunulmaktadır. Danıştay Tetkik Hakimi ...'in Düşüncesi : Temyiz isteminin reddi ile mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı ...'ın Düşüncesi : Davacıların paydaşı bulunduğu korunması gerekli kültür varlığı olarak tescillenen yapının davalı idarelerce uzun süre kamulaştırılmaması sonucu ortaya çıkan durumun hizmet kusurunu oluşturduğu savıyla 3.430.000.000.-TL. maddi, 16.000.000.000 TL. manevi tazminata hükmedilmesi istemiyle açılan davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararının bozulması istenilmektedir. Temyize konu kararın maddi tazminat isteminin reddine ilişkin bölümünde 2577 sayılı Yasanın 49. maddesinin 1. fıkrasında sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmamaktadır. Temyize konu kararın manevi tazminat isteminin reddine ilişkin bölümüne gelince; Davacıların, koruma altına alınan kültür varlığı konağın gelecek kuşağa kalmasını ve kültürel hizmetlerde kullanılmasını sağlamak için sürdürdükleri çabaların sürüncemede kalmasından dolayı manevi yönden sıkıntı duydukları, elem, keder, üzüntü yaşadıkları açıktır. Bu nedenle İdare Mahkemesince davacıların manevi yönden duydukları elem ve üzüntüyü karşılayacak ölçüde manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, buna yönelik istemin de reddedilmesinde isabet görülmemiştir. Açıklanan nedenlerle temyize konu kararın maddi tazminat isteminin reddine yönelik bölümünün onanması; manevi tazminat isteminin reddine yönelik bölümünün bozulması gerektiği düşünülmüştür. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü: Dava, davacıların hissedarı olduğu kültür varlığı olarak tescilli yapının uzun süre kamulaştırılmaması nedeniyle doğan maddi ve manevi zararın tazmini istemiyle açılmış, İdare Mahkemesince; taşınmazın kültür varlığı olarak tescil edilmesinin yapının kullanımına bir sınırlama getirmediği, onarım yapılmaması nedeniyle meydana gelen yıpranma ve diğer zararların oluşumunda idarelerin kusurlu olduğundan söz edilemeyeceği, kültür varlığı olarak tescilden sonra yapıların kısa süre içerisinde kamulaştırılmalarının gerekmediği, Bakanlığın kamulaştırma programı ve bütçesi uyarınca değerlendirme yapacağı, bu durumda davalı idarelerin hizmet kusuru bulunmadığından maddi ve manevi tazminatın ödenmesini gerektirecek koşulların oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, bu karar davacılar vekilince temyiz edilmiştir. Tazminat isteminin yuka...