Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2023/7675 E. , 2025/1984 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2023/7675 Karar No : 2025/1984 TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Anonim Şirketi VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ: Dava konusu istem: Davacı tarafından, özel iletişim vergisi tutarının gider olarak dikkate alınması gerektiği ihtirazi kaydıyla verilen 2020 yılı kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden bu çekinceye itibar edilmeksizin yapılan tahakkukun ihtirazi kayda konu kısmının iptali ve ödenen tutarın yasal faiziyle birlikte...
Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2023/7675 E. , 2025/1984 K.
"İçtihat Metni"
T.C. D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2023/7675 Karar No : 2025/1984
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Anonim Şirketi VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ: Dava konusu istem: Davacı tarafından, özel iletişim vergisi tutarının gider olarak dikkate alınması gerektiği ihtirazi kaydıyla verilen 2020 yılı kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden bu çekinceye itibar edilmeksizin yapılan tahakkukun ihtirazi kayda konu kısmının iptali ve ödenen tutarın yasal faiziyle birlikte iadesi istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İşletme ile ilgili olmak şartıyla gider vergilerinin 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 40. maddesinin birinci fıkrasının 6. bendi uyarınca safi kurum kazancının tespitinde gider olarak dikkate alınabileceği ancak 6802 sayılı Gider Vergileri Kanunu'nun gider vergileri uygulaması açısından özel hüküm niteliğindeki 39. maddesi ile sözü edilen genel kurala istisna getirilerek özel iletişim vergisinin gelir ve kurumlar vergisi uygulamasında gider olarak kaydedilemeyeceğinin kurala bağlandığı, bu Kanunda her ne kadar özel iletişim vergisinin mükellefleri olarak telekomünikasyon işletmecileri belirlenmiş ise de söz konusu işletmelerin sadece vergiyi tahsil ederek vergi dairesine yatırmakla yükümlü tutulduğu yani vergi yükünün asıl taşıyıcıları olmadıklarının anlaşıldığı, bu işletmelerin kendi işlemlerinden dolayı ödemedikleri bir vergiyi gider olarak indirim konusu yapmalarına hukuken olanak bulunmadığı ve madde metninde de gider kaydedilememe hususunun mükellef olarak belirtilen kişilerle ilgili olduğu dair herhangi bir belirleme yapılmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde sınırlamanın, verginin nihai taşıyıcısı olan mükellefler açısından getirildiği dolayısıyla özel iletişim vergisinin, bu verginin mükellefi olmayan gelir ve kurumlar vergisi mükelleflerince ödenmesi halinde söz konusu verginin gelir ve kurumlar vergisi uygulamasında gider olarak dikkate alınmasına olanak bulunmadığı sonucuna ulaşıldığından yapılan tahakkukta hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle dava reddedilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Özel iletişim vergisinin konusunu, 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu uyarınca Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumuyla görev veya imtiyaz sözleşmesi imzalamak suretiyle veya 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu uyarınca bu Kuruma bildirim yapılması veya bu Kurumca kullanım hakkı verilmesi yoluyla yetkilendirilen veya yetkilendirilmiş sayılan işletmecilerce sunulan hizmetlerin oluşturduğu, verginin mükellefinin ise elektronik ha...