İşbu karar AİHS’nin 44/2 maddesinde belirtilen koşullar çerçevesinde kesinleşecektir. Şekli düzeltmelere tâbi olabilir. ______________________________________________________________________________________ © T.C. Dışişleri Bakanlığı, 2009. Bu gayrıresmi özet çeviri Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı tarafından yapılmış olup, Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Bu çeviri, davanın adının tam olarak belirtilmiş olması ve yukarıdaki telif hakkı bilgisiyle beraber olması koşulu ile Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı’na atıfta bulunmak suretiyle ticari olmayan amaçlarla alıntılanabilir. KALYONCU – TÜRKİYE KARARI USUL Türkiye Cumhuriyeti aleyhine açılan 41220/07 no’lu davanın nedeni Süleyman Kalyoncu, Ali Kalyoncu ve Mustafa Kalyoncu adlı üç T.C. vatandaşının (“başvuranlar”) Avrupa İnsan Hakları...
COUNCIL OF EUROPE AVRUPA KONSEYİ EUROPEAN COURT OF HUMAN RIGHTS AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ İKİNCİ DAİRE KALYONCU – TÜRKİYE DAVASI (Başvuru no. 41220/07) KARAR STRAZBURG 3 Şubat 2009 İşbu karar AİHS’nin 44/2 maddesinde belirtilen koşullar çerçevesinde kesinleşecektir. Şekli düzeltmelere tâbi olabilir. ______________________________________________________________________________________ © T.C. Dışişleri Bakanlığı, 2009. Bu gayrıresmi özet çeviri Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı tarafından yapılmış olup, Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Bu çeviri, davanın adının tam olarak belirtilmiş olması ve yukarıdaki telif hakkı bilgisiyle beraber olması koşulu ile Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı’na atıfta bulunmak suretiyle ticari olmayan amaçlarla alıntılanabilir.
KALYONCU – TÜRKİYE KARARI USUL Türkiye Cumhuriyeti aleyhine açılan 41220/07 no’lu davanın nedeni Süleyman Kalyoncu, Ali Kalyoncu ve Mustafa Kalyoncu adlı üç T.C. vatandaşının (“başvuranlar”) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne (“AİHM”) 19 Eylül 2007 tarihinde, İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına ilişkin Sözleşme’nin (“AİHS”) 34. maddesi uyarınca yapmış olduğu başvurudur. Başvuranlar, AİHM önünde İstanbul Barosu avukatlarından Y. Demirci, E. Uslu ve E. Günay tarafından temsil edilmiştir. OLAYLAR Başvuranlar Rize’de deniz kıyısı yakınında 3,223 m2’lik bir arsa ve üzerinde 140 m2’lik bir kafeteryanın malikidir. 3 Ekim 2006 tarihinde Rize Asliye Hukuk Mahkemesi, özel mülkiyete tâbi olamayacak olan kıyı şeridinde bulunduğu gerekçesiyle arsanın 104.36 m2’lik bölümüne ait tapunun iptali ve kafeterya alanının 17.35 m2’lik bölümünün yıkılmasına karar vermiştir. 12 Mart 2007 tarihinde Yargıtay, birinci derece mahkemesi kararını onamıştır. HUKUK Başvuranlar yetkililerin 1 no’lu Protokolün 1. maddesine aykırı olarak kendilerine tazminat ödemeden mülklerinden mahrum bırakmalarından şikâyetçi olmuş, Hükümet iddiayı reddetmiştir. AİHM, daha önce benzer davaları kabuledilebilir olarak ilan ettiğini (bkz. özellikle Abacı – Türkiye, no. 33431/02 ve Turgut vd. – Türkiye, no. 1411/03) ve iyi niyetle edinilmiş ancak daha sonra tazminat ödenmeden kamu mülkiyetine geçirilmiş tapu iptal olaylarına ilişkin olarak 1 no’lu Protokolün 1. maddesinin ihlal edildiğini tespit ettiğini hatırlatır (bkz. N.A. vd. – Türkiye, no. 37451/97). AİHM ayrıca benzer durumlarda tazminatın ödendiği emsal iç hukuk kararı bulunmayışını dikkate alır. Bu nedenle mahkeme başka türlü karar vermesi için gerekçe bulunmaması karşısında başvurunun kabuledilebilir olduğuna hükmeder. Esasa ilişkin olarak AİHM, yukarıda anılan davalardaki tespitlerinden ayrılmak için neden görmemektedir. Dolayısıyla 1 no’lu Protokolün 1. maddesinin ihlal edildiğini tespit etmektedir. Başvuranlar 100,000 Euro maddi, 30,000 Euro manevi tazminat talep etmişlerdir. Ayrıca ulusal mahkemeler önündeki masraf ve harc...