Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Bölge Adliye Mahkemesi/E. 2019/147 · K. 2020/526
Bölge Adliye Mahkemesiİstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

E. 2019/147 K. 2020/526

E. 2019/147K. 2020/5269 Kasım 2020
kredi sözleşmesiistirdatiadetüketici kredisiilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasıeksik incelemebilirkişi raporu
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Mahkememizin 06/12/2017 tarihli ve 2015/823 E., 2017/1148 K. Sayılı Davanın Reddine dair kararının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen 17/01/2019 tarih ve 2018/998 Esas 2019/64 Karar sayılı KALDIRMA İLAMI ile kaldırılması ile Mahkememizin 2019/147 E. Sayılı dosyasına kaydolan İstirdat (Ticari Satımdan Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda, GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Müvekkilinin bankadan defalarca taşıt kredisi kullandığını, müvekkilinin kullanmış olduğu kredilere istinaden dosya masrafı, kredi kullandırım masrafı ya da başka adlar altında kesintiler yapıldığı, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin bir örneğinin davacıya verilmediği, müzakere edilmediği, taraflar arasında dengesizliğe yol açacak veya taraf aleyhine olacak maddenin hukuken bağlayıcılığının olmadığını, Borçlar Hukuku'nun temelini bireysel...

Karar Metni

T.C. İSTANBUL 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ ESAS NO : 2019/147 Esas KARAR NO : 2020/526 Karar

DAVA : İstirdat (Ticari Satımdan Kaynaklanan) DAVA TARİHİ : 20/08/2015 KARAR TARİHİ : 09/11/2020

Mahkememizin 06/12/2017 tarihli ve 2015/823 E., 2017/1148 K. Sayılı Davanın Reddine dair kararının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen 17/01/2019 tarih ve 2018/998 Esas 2019/64 Karar sayılı KALDIRMA İLAMI ile kaldırılması ile Mahkememizin 2019/147 E. Sayılı dosyasına kaydolan İstirdat (Ticari Satımdan Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda, GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Müvekkilinin bankadan defalarca taşıt kredisi kullandığını, müvekkilinin kullanmış olduğu kredilere istinaden dosya masrafı, kredi kullandırım masrafı ya da başka adlar altında kesintiler yapıldığı, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin bir örneğinin davacıya verilmediği, müzakere edilmediği, taraflar arasında dengesizliğe yol açacak veya taraf aleyhine olacak maddenin hukuken bağlayıcılığının olmadığını, Borçlar Hukuku'nun temelini bireysel sözleşme modelinin oluşturduğunu, bunun yanında önceden hazırlanan tip sözleşmelerde pazarlık yapılmasının söz konusu olmadığı, girişimci karşısında sözleşmenin diğer tarafına da bu dayatılan sözleşmeyi kuracağı ya da hizmet veya edimden vazgeçeceğini, ayrıca sözleşmenin diğer tarafının genel işlem koşullarına sahip sözleşmeleri zorunlu olarak kabul ettiğini, genel işlem koşullarını içeren sözleşmeye veya ayrı bir sözleşmeye konulan koşulların her birinin tartışılarak kabul edildiğine ilişkin kayıtların onları genel işlem koşulu olmaktan çıkarmadığını, Tüm bu nedenlerden ötürü müvekkilinden alınmış şimdilik 1.000,00 TL'nin (fazlaya İlişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydı ile) dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte iadesine ve yargılama giderleri, vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Huzurdaki davanın zamanaşımı nedeni ile red edilmesi gerektiğini, davacının talep konusunu belirlemesinin gerektiğini, davacı ile müvekkili banka arasında imzalanan genel kredi sözleşmeleri yasal düzenlemeler gereğince dava konusu masrafların tahsilinin usule ve hukuka uygun olduğunu, davacının dava konusu masraftan ödeyeceğini bilerek ve ödemeyi taahhüt ederek bu kredileri kullandığını, sözleşmenin 6. Maddesinde de komisyon vergi ve masrafları ödemeyi taahhüt ettiğini, alınan masrafların bankanın vermiş olduğu hizmetlerin karşılığı olduğunu, ayrıca TTK 20. Maddesine istinaden de bankanın münasip bir ücret isteyebileceği hükmünün bulunduğu, ticari işlerde ticaret hukukunun konusunu oluşturan öznelerin işlemlerinde tüketici hukukunun aksine Genel îşlem Şartlarının denetiminin istisnai olduğunu, bankaların bu tür masraf tahsilatları yapabileceğine dair emsal Yargıtay kararı olduğunu, 22.11.2006 tarih ve 26354 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2006/11188 sayılı MEVDUAT VE KREDİ FAÎZ OR...

Atıf Yapılan Mevzuat

OtomatikKanun

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu, m. 20

2. Ücret isteme hakkı

Benzer Kararlar

Bölge Adliye Mahkemesiİstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi

E. 2017/619 · K. 2020/299

11 Mart 2020

Bölge Adliye Mahkemesiİstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi

E. 2018/319 · K. 2020/46

28 Ocak 2020

Bölge Adliye Mahkemesiİstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

E. 2019/492 · K. 2020/712

16 Kasım 2020

Bölge Adliye Mahkemesiİstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesi

E. 2018/715 · K. 2020/92

28 Ocak 2020

Bölge Adliye Mahkemesiİstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

E. 2019/623 · K. 2020/610

22 Ekim 2020

Bölge Adliye Mahkemesiİstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

E. 2019/216 · K. 2020/455

22 Eylül 2020