E. 2020/234 K. 2022/199

Hukuk Genel Kurulu 2020/234 E. , 2022/199 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki işçilik alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İstanbul Anadolu 1. İş Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir. 2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ Davacı İstemi: 4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 20.05.2005 tarihinden iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği 17.05.2012 tarihine kadar davalı işyerinde vezne sorumlusu olarak çalıştığını, fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarının ödenmediğini, kullandırılmayan 31 günlük yıllık izin ücreti alacağının bulunduğunu ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla çalışma, genel tatil ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Cevabı: 5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iş sözleşmesini 30.04.2012 tarihinde istifa dilekçesi vermek suretiyle feshettiğini, istifasının ardından ihbar süresi boyunca çalışmak istediğini belirten davacının daha sonra ihbar süresinin dolmasını beklemeden 15.05.2012 tarihinde işyerini terk ettiğini, 18.05.2012 tarihinde istifa çıkış kodu ile işten ayrılışının yapıldığını, kıdem tazminatına hak kazanamadığını, diğer alacak iddialarının da yerinde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkeme Kararı: 6. İstanbul Anadolu 1. İş Mahkemesinin 19.11.2015 tarihli ve 2013/538 E., 2015/686 K. sayılı kararı ile; davacının yargılama sırasında işlerin o dönemde yoğun olması nedeni ile fazla çalışma yaptığını, yıllık izinlerini kullanmadığını, fazla çalışma ücretinin ödenmemesi nedeniyle işten ayrılmak istediğini beyan ettiğinde davalının kendisinden istifa dilekçesi vermesini istediğini, dilekçenin altındaki imzanın kendisine ait olduğunu, esasen iş sözleşmesini fazla çalışma ve genel tatil ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle haklı nedenle feshettiğini beyan ettiği, dinlenen davacı tanıklarının anlatımının bu beyan desteklediği, bu itibarla davacı iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğinden kıdem tazminatına hak kazandığı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ile genel tatil ücreti alacaklarının da bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Özel Daire Bozma Kararı: 7. İstanbul Anadolu 1. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 8. Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 22.05.2018 tarihli ve 2016/3446 E., 2018/11456 K. sayılı kararı ile; davalının sair temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra 2-Taraflar arasındaki iş ilişkisinin nasıl sona erdiği uyuşmazlık konusudur. Davacı iş akdini fazla çalışma karşılıkları ödenmediğinden haklı nedenle feshettiğini iddia ederken davalı...