Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2019/6750 · K. 2022/3372
Yargıtay8. Ceza Dairesi

E. 2019/6750 K. 2022/3372

E. 2019/6750K. 2022/337224 Şubat 2022
eksik incelemesavunma hakkı
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

1- Sanık temyiz dilekçesinde nitelikli tehdit suçundan aldığı adli para cezasına ilişkin itirazda bulunduğunu beyan etmişse de tehdit suçundan beraat kararı verilmesi ve kasten yaralama suçundan mahkumiyet aldığı, temyiz edilmek istenen suça ilişkin maddi yazım hatası yapıldığı anlaşılmakla, temyiz isteminin kasten yaralama suçuna ilişkin olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Sanık hakkında, atılı suçtan tayin edilen adli para cezasının nevi ve miktarına göre hüküm, 6217 sayılı Yasanın 26 maddesi ile eklenen 5320 sayılı Yasanın geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 2- Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde; Sanığın eylemini eşine karşı gerçekleştirmiş olması nedeniyle TCK.nun...

Karar Metni

8. Ceza Dairesi 2019/6750 E. , 2022/3372 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Sanık temyiz dilekçesinde nitelikli tehdit suçundan aldığı adli para cezasına ilişkin itirazda bulunduğunu beyan etmişse de tehdit suçundan beraat kararı verilmesi ve kasten yaralama suçundan mahkumiyet aldığı, temyiz edilmek istenen suça ilişkin maddi yazım hatası yapıldığı anlaşılmakla, temyiz isteminin kasten yaralama suçuna ilişkin olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Sanık hakkında, atılı suçtan tayin edilen adli para cezasının nevi ve miktarına göre hüküm, 6217 sayılı Yasanın 26 maddesi ile eklenen 5320 sayılı Yasanın geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 2- Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde; Sanığın eylemini eşine karşı gerçekleştirmiş olması nedeniyle TCK.nun 109/3-e maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın, delillerin takdirinde hataya düşüldüğü, yeterli delil bulunmadığı, şikayetten vazgeçme olduğu, lehe hükümlerin ve haksız tahrik indiriminin uygulanmadığı, yeterli araştırma yapılmadığı, eksik inceleme ile karar verildiği, savunma hakkının kısıtlandığı, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine dair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay8. Ceza Dairesi

E. 2019/8204 · K. 2022/5393

30 Mart 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2021/31065 · K. 2022/17458

20 Eylül 2022

Yargıtay8. Ceza Dairesi

E. 2019/5548 · K. 2022/4406

15 Mart 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2021/28224 · K. 2022/6740

7 Mart 2022

Yargıtay8. Ceza Dairesi

E. 2019/25734 · K. 2022/4154

9 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25279 · K. 2022/6449

31 Mart 2022