Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2022/1051 · K. 2022/1801
Yargıtay2. Hukuk Dairesi

E. 2022/1051 K. 2022/1801

E. 2022/1051K. 2022/180128 Şubat 2022
velayetçocukla kişisel ilişkiçocukla kişisel ilişkinin kurulması
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi DAVA TÜRÜ : Çocukla Kişisel İlişki Kurulması Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı baba tarafından, kişisel ilişki düzenlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Velâyet kendisine verilmeyen taraf ile ortak çocuk arasında kurulacak kişisel ilişkide çocuğun üstün yararı yanında analık ve babalık duygularının da tatmin edilmesi gerekmektedir. Davacı babayla 2008 doğumlu ortak çocuk Nehir arasında her ayın 1. ve 3. hafta sonları cumartesi günü 09:00 ile 18:00 saatleri arası, dini bayramların 2. günü 09:00 ile 18:00 saatleri arası, yine her yıl babalar günü 09:00 ile 18:00 saatleri arasında kurulan kişisel ilişki ortak çocuğun yararına uygun olmadığı gibi babalık...

Karar Metni

2. Hukuk Dairesi 2022/1051 E. , 2022/1801 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi DAVA TÜRÜ : Çocukla Kişisel İlişki Kurulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı baba tarafından, kişisel ilişki düzenlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Velâyet kendisine verilmeyen taraf ile ortak çocuk arasında kurulacak kişisel ilişkide çocuğun üstün yararı yanında analık ve babalık duygularının da tatmin edilmesi gerekmektedir. Davacı babayla 2008 doğumlu ortak çocuk Nehir arasında her ayın 1. ve 3. hafta sonları cumartesi günü 09:00 ile 18:00 saatleri arası, dini bayramların 2. günü 09:00 ile 18:00 saatleri arası, yine her yıl babalar günü 09:00 ile 18:00 saatleri arasında kurulan kişisel ilişki ortak çocuğun yararına uygun olmadığı gibi babalık duygularını tatmin etmekten uzaktır. Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m.370/2). SONUÇ:Yukarıda gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi hukuk dairesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 1. bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine 1. bent olarak Velayeti anneye verilen ortak çocuk ile baba arasında her ayın l. ve 3. hafta sonları Cumartesi günü saat 10:00 ile takip eden Pazar günü saat 17:00 arasında, dini bayramların 2. günü saat 10:00 ile 3. günü saat 17:00 arasında, her yıl babalar günü saat 10:00 ile 17:00 arasında, yarıyıl tatilinin ilk günü saat 10.00dan takip eden 7. günü saat 17.00 arasında, her yıl 1 Temmuz saat 10:00 ile 31 Temmuz saat 17:00 arasında ortak çocuk Nehir ile davacı baba arasında kişisel ilişki kurulmasına sözcüklerinin eklenmesine, hükmün bu bölümünün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oy birliğiyle karar verildi.28.02.2022 (Pzt.)

Atıf Yapılan Mevzuat

OtomatikKanun

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, m. 370

Onama kararları

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Hukuk Dairesi

E. 2022/1052 · K. 2022/1796

28 Şubat 2022

Yargıtay2. Hukuk Dairesi

E. 2022/1047 · K. 2022/1790

28 Şubat 2022

Yargıtay2. Hukuk Dairesi

E. 2022/949 · K. 2022/1802

28 Şubat 2022

Yargıtay2. Hukuk Dairesi

E. 2022/951 · K. 2022/1799

28 Şubat 2022

Yargıtay2. Hukuk Dairesi

E. 2022/1068 · K. 2022/1795

28 Şubat 2022

Yargıtay2. Hukuk Dairesi

E. 2022/1186 · K. 2022/1803

28 Şubat 2022