02.03.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanun'un 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri 10.000 TLyi geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 02.12.2016 tarihinden itibaren 40.000 TLye, 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 1. ve 2. maddesi ile 28.02.2019 tarihinden itibaren 58.800 TLye, 01/01/2020 tarihinden itibaren de 72.070 TL, 01.01.2021 tarihinden itibaren 78.630,00 TLye çıkarılmıştır. Somut olayda şikayetçi sıra cetvelinin iptalini talep etmektedir. Sıra cetveline giren tutar ise 57.090 TLdir. Uyuşmazlık konusu miktar, bölge adliye mahkemesinin karar tarihi olan 20.05.2019 tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. Bölge Adliye Mahkemesi...
6. Hukuk Dairesi 2021/4180 E. , 2022/1060 K.
"İçtihat Metni"Adana 2. İcra Hukuk Mahkemesi K A R A R 02.03.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanun'un 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri 10.000 TLyi geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 02.12.2016 tarihinden itibaren 40.000 TLye, 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 1. ve 2. maddesi ile 28.02.2019 tarihinden itibaren 58.800 TLye, 01/01/2020 tarihinden itibaren de 72.070 TL, 01.01.2021 tarihinden itibaren 78.630,00 TLye çıkarılmıştır. Somut olayda şikayetçi sıra cetvelinin iptalini talep etmektedir. Sıra cetveline giren tutar ise 57.090 TLdir. Uyuşmazlık konusu miktar, bölge adliye mahkemesinin karar tarihi olan 20.05.2019 tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtay'ca temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Bu nedenle temyiz isteminin reddi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle REDDİNE, şikayetçi Sosyal Güvenlik Kurumu harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine kararın bir örneğinin de Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 28.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.