02.03.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanun'un 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri 10.000,00 TLyi geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 02.12.2016 tarihinden itibaren 40.000,00 TLye, 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 1. ve 2. maddesi ile 28.02.2019 tarihinden itibaren 58.800,00 TLye, 01.01.2020 tarihinden itibaren de 72.070,00 TL, 01.01.2021 tarihinden itibaren 78.630,00 TLye çıkarılmıştır. Somut olayda sıra cetvelinde şikayet olunan ...nun şikayete konu 2. ve 3. sıradaki dosyalarına toplam 52.499,53 TL ayrılmış, şikayetçi dosyasına para ayrılmamıştır. Uyuşmazlık konusu olan sıra cetvelinde şikayet olunanın şikayete konu dosyalarına ödenen miktar, bölge...
6. Hukuk Dairesi 2021/2584 E. , 2022/1792 K.
"İçtihat Metni" Eskişehir 3. İcra Hukuk Mahkemesi KARAR 02.03.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanun'un 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri 10.000,00 TLyi geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 02.12.2016 tarihinden itibaren 40.000,00 TLye, 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 1. ve 2. maddesi ile 28.02.2019 tarihinden itibaren 58.800,00 TLye, 01.01.2020 tarihinden itibaren de 72.070,00 TL, 01.01.2021 tarihinden itibaren 78.630,00 TLye çıkarılmıştır. Somut olayda sıra cetvelinde şikayet olunan ...nun şikayete konu 2. ve 3. sıradaki dosyalarına toplam 52.499,53 TL ayrılmış, şikayetçi dosyasına para ayrılmamıştır. Uyuşmazlık konusu olan sıra cetvelinde şikayet olunanın şikayete konu dosyalarına ödenen miktar, bölge adliye mahkemesinin karar tarihi olan 09.12.2020 tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Bu nedenle temyiz isteminin reddi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz istemlerinin mahkeme hükmünün kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 30.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.