Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/12093 · K. 2022/1595
Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2021/12093 K. 2022/1595

E. 2021/12093K. 2022/15951 Mart 2022
kamu görevlisieksik inceleme
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama HÜKÜMLER : Sanık hakkında mağdura yönelik; a)Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 265/1, 58, 53. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası. b)Kamu görevlisine hakaret suçundan 5237 sayılı TCK'nin 125/1, 125/3-a-son, 125/4, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası. c)Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/3, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay hapis cezası. TÜRK MİLLETİ ADINA Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Özel güvenlik görevlilerinin 5188 sayılı Kanun'un 23. maddesi uyarınca kamu görevlisi olarak sayıldığı, bu nedenle görevleri ile ilgili konularda kendilerine yönelik eylemlerin kamu görevlisine karşı gerçekleştirildiği kabul edildiğinden tebliğnamenin...

Karar Metni

1. Ceza Dairesi 2021/12093 E. , 2022/1595 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama HÜKÜMLER : Sanık hakkında mağdura yönelik; a)Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 265/1, 58, 53. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası. b)Kamu görevlisine hakaret suçundan 5237 sayılı TCK'nin 125/1, 125/3-a-son, 125/4, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası. c)Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/3, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Özel güvenlik görevlilerinin 5188 sayılı Kanun'un 23. maddesi uyarınca kamu görevlisi olarak sayıldığı, bu nedenle görevleri ile ilgili konularda kendilerine yönelik eylemlerin kamu görevlisine karşı gerçekleştirildiği kabul edildiğinden tebliğnamenin (B) numaralı düşüncesine iştirak edilmemiştir. Yerinde görülmeyen diğer sebeplerin reddine, ancak; 1)Özel güvenlik görevlisi olarak çalışabilmek için 5188 sayılı Kanun'un 10. maddesi uyarınca özel güvenlik eğitimini başarıyla tamamlamış olmak ve 11. maddesi uyarınca da Valilikten çalışma izni almak zorunlu olup, anılan Kanun'un 23. maddesine göre özel güvenlik görevlisi müştekinin kendisine karşı işlenen suçlar nedeniyle kamu görevlisi sayılabilmesi için yukarıda açıklanan koşulları taşıması gerektiği anlaşıldığından, müştekinin bu koşulları taşıyıp taşımadığı, ayrıca müşteki özel güvenlik görevlisi sıfatını taşımasa bile çalıştıkları iş yeri ve hukuki statülerine göre TCK'nin 6/c maddesi kapsamında kamu görevlisi olup olmadıkları yöntemince araştırılmaksızın eksik inceleme ile hüküm kurulması, 2)Müştekinin olay tarihi itibariyle 5188 sayılı Kanun'un 3, 11, 12, 13. maddeleri anlamında özel güvenlik görevlisi olup olmadığı Valilik makamından sorularak tespit edildikten sonra özel güvenlik görevlisi olması durumunda sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu yönünden TCK'nin 86/3-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Kabule göre de; 3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUKun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 01.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2021/12946 · K. 2022/3042

20 Nisan 2022

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/3679 · K. 2022/5579

22 Haziran 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/9804 · K. 2022/4666

31 Mart 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2021/5675 · K. 2022/2958

18 Nisan 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/14138 · K. 2022/10771

5 Temmuz 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2021/10590 · K. 2022/3795

17 Mayıs 2022