Hüküm : TCK'nın 89/1-2-b, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, temyiz talebinin reddine dair ek karar Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm ve temyiz talebinin reddine dair ek karar, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Mahkemenin 26/07/2021 tarihli ek kararında, 30/06/2021 tarihli hükmün adli para cezası yönünden miktar itibarıyla kesin olduğu belirtilerek, sanığın temyiz talebinin adli para cezası yönünden reddine karar verilmiş ise de; hükümde hükmolunan ceza ve güvenlik tedbirlerinin yasa yolu açısından birlikte gözönüne alınması gerektiğinden, 5237 sayılı TCKnın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi nedeniyle, hükmün kesin olmadığı ve temyize tabi olduğu anlaşılmakla, ek karar kaldırılarak yapılan incelemede; Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma...
12. Ceza Dairesi 2021/5675 E. , 2022/2958 K.
"İçtihat Metni"Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1-2-b, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, temyiz talebinin reddine dair ek karar
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm ve temyiz talebinin reddine dair ek karar, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Mahkemenin 26/07/2021 tarihli ek kararında, 30/06/2021 tarihli hükmün adli para cezası yönünden miktar itibarıyla kesin olduğu belirtilerek, sanığın temyiz talebinin adli para cezası yönünden reddine karar verilmiş ise de; hükümde hükmolunan ceza ve güvenlik tedbirlerinin yasa yolu açısından birlikte gözönüne alınması gerektiğinden, 5237 sayılı TCKnın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi nedeniyle, hükmün kesin olmadığı ve temyize tabi olduğu anlaşılmakla, ek karar kaldırılarak yapılan incelemede; Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem TCK'nın 89/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre TCK'nın 67/4. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından suç tarihi olan 25.03.2010 tarihinden itibaren TCKnın 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımı süresi, inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMKnın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; 5237 sayılı TCKnın 66/1-e ve 5271 sayılı CMKnın 223/8. maddeleri gereğince, sanık hakkındaki kamu davasının isteme aykırı olarak DÜŞMESİNE 18/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.