Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/2324 · K. 2022/1862
Yargıtay9. Ceza Dairesi

E. 2021/2324 K. 2022/1862

E. 2021/2324K. 2022/18622 Mart 2022
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Soruşturma evresinde kolluk personelince müdafi olmaksızın alınan ifadesinin duruşmada sanık tarafından kabul edilmemesi karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 148/4. maddesinde yer alan "müdafi hazır bulunmaksızın kollukça alınan ifade, hakim veya mahkeme huzurunda şüpheli veya sanık tarafından doğrulanmadıkça hükme esas alınmaz" düzenlemesi gereğince söz konusu ifadenin mahkumiyet hükmüne esas alınmasının mümkün olmaması, sanıkla resmi nikahlı eşi olan reşit mağdure arasında husumet bulunması, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı...

Karar Metni

9. Ceza Dairesi 2021/2324 E. , 2022/1862 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Soruşturma evresinde kolluk personelince müdafi olmaksızın alınan ifadesinin duruşmada sanık tarafından kabul edilmemesi karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 148/4. maddesinde yer alan "müdafi hazır bulunmaksızın kollukça alınan ifade, hakim veya mahkeme huzurunda şüpheli veya sanık tarafından doğrulanmadıkça hükme esas alınmaz" düzenlemesi gereğince söz konusu ifadenin mahkumiyet hükmüne esas alınmasının mümkün olmaması, sanıkla resmi nikahlı eşi olan reşit mağdure arasında husumet bulunması, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay9. Ceza Dairesi

E. 2021/19042 · K. 2022/1596

23 Şubat 2022

Yargıtay9. Ceza Dairesi

E. 2021/2396 · K. 2022/6546

23 Haziran 2022

Yargıtay9. Ceza Dairesi

E. 2021/3760 · K. 2022/1940

3 Mart 2022

Yargıtay9. Ceza Dairesi

E. 2021/27090 · K. 2022/1926

3 Mart 2022

Yargıtay9. Ceza Dairesi

E. 2022/1781 · K. 2022/5614

6 Haziran 2022

Yargıtay9. Ceza Dairesi

E. 2021/18684 · K. 2022/1726

28 Şubat 2022