Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2019/5780 · K. 2022/3752
Yargıtay8. Ceza Dairesi

E. 2019/5780 K. 2022/3752

E. 2019/5780K. 2022/37523 Mart 2022
boşanma
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

5271 sayılı CMK.nın 231/8. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanığın beş yıl süreyle denetim süresine tabi tutulacağı belirtilmiş olup, bu denetim süresi hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulüne uygun olarak kesinleşmesi üzerine başlamaktadır. Sanığın yokluğunda verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin gerekçeli kararın son bildirdiği adres yerine daha önce herhangi bir tebliğ işleminin yapılmadığı adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ edilmesi karşısında; yapılan tebliğ işlemi usulsüz olup hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın bu nedenle kesinleşmediği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04.10.2018 tarihli ve 2017/8-952 Esas, 2018/403 sayılı kararında da açıklandığı üzere; verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmemesi nedeniyle zamanaşımının...

Karar Metni

8. Ceza Dairesi 2019/5780 E. , 2022/3752 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü: 5271 sayılı CMK.nın 231/8. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanığın beş yıl süreyle denetim süresine tabi tutulacağı belirtilmiş olup, bu denetim süresi hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulüne uygun olarak kesinleşmesi üzerine başlamaktadır. Sanığın yokluğunda verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin gerekçeli kararın son bildirdiği adres yerine daha önce herhangi bir tebliğ işleminin yapılmadığı adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ edilmesi karşısında; yapılan tebliğ işlemi usulsüz olup hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın bu nedenle kesinleşmediği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04.10.2018 tarihli ve 2017/8-952 Esas, 2018/403 sayılı kararında da açıklandığı üzere; verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmemesi nedeniyle zamanaşımının durmayacağı ve denetim süresinin başlamayacağı, denetim süresi başlamadığı için de denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlendiğinden bahsedilemeyeceği ve açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanma koşullarının bulunmadığı cihetle, yerel mahkemece verilen hükmün açıklanmasına ilişkin kararın hukuki değerden yoksun olduğu, hukuki değerden yoksun olan mahkûmiyet kararının dava zamanaşımını kesmeyeceği, bu nedenle dava zamanaşımını kesen son işlemin, sanığın 02.03.2011 tarihli sorgusunun olduğu ve 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının sorgu tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla; sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e ve CMK.nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 03/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 21

(Değişik: 6/6/1985 - 3220/7 md.)

Benzer Kararlar

Yargıtay8. Ceza Dairesi

E. 2020/6668 · K. 2022/4958

23 Mart 2022

Yargıtay8. Ceza Dairesi

E. 2019/5939 · K. 2022/3748

3 Mart 2022

Yargıtay8. Ceza Dairesi

E. 2021/14893 · K. 2022/3435

24 Şubat 2022

Yargıtay8. Ceza Dairesi

E. 2022/65 · K. 2022/4297

14 Mart 2022

Yargıtay8. Ceza Dairesi

E. 2021/4613 · K. 2022/9739

15 Haziran 2022

Yargıtay8. Ceza Dairesi

E. 2021/3127 · K. 2022/8313

6 Haziran 2022