Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/13779 · K. 2022/3596
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/13779 K. 2022/3596

E. 2021/13779K. 2022/35963 Mart 2022
iadeyerleşim yeri
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

SUÇ : Hırsızlık, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Karar tarihinde Kula (Kapatılan) K2 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanığa hükmün 24/06/2016 tarihinde yüze karşı tefhim edildiği, ancak cezaevinde bulunan sanığa yasa yolu bildiriminde CMK'nın 263. maddesine göre yasa yolu başvurusunun gerçekleştirileceğinin belirtilmemesi nedeniyle, sanığın 12/07/2016 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. hükmü ile gerçek kişilere yapılacak...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2021/13779 E. , 2022/3596 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Karar tarihinde Kula (Kapatılan) K2 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanığa hükmün 24/06/2016 tarihinde yüze karşı tefhim edildiği, ancak cezaevinde bulunan sanığa yasa yolu bildiriminde CMK'nın 263. maddesine göre yasa yolu başvurusunun gerçekleştirileceğinin belirtilmemesi nedeniyle, sanığın 12/07/2016 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (Bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerini tamamlanması gerekirken; sanığın yokluğunda verilen 20/06/2013 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın aynı zamanda beyan adresi olan MERNİS adresine doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesi gereğince MERNİS şerhi ile yapıldığının ve bu itibarla hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulüne uygun kesinleşmediğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında hırsızlık ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarndan hükmün açıklanması koşullarının oluşmadığı,ancak Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04/10/2018 tarihli ve 2017/8-952 esas, 2018/403 sayılı kararında da açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmemesi nedeniyle zamanaşımının durmayacağı,denetim süresi başlamadığı için de, bu süre içerisinde kasıtlı suç işlendiğinden bahsedilemeyeceği ve açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması koşullarının bulunmadığına dair kararına göre de, Yerel Mahkemece verilen 24/06/2016 tarihli ve 2016/516 Esas, 2016/888 Karar sayılı hükmün açıklanmasına ilişkin kararın hukuki değer...

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 1

(Değişik: 11/1/2011-6099/1 md.)

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 2

(Değişik birinci fıkra: 6/6/1985-3220/2 md.) Diğer kanunlarda özel

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/966 · K. 2022/13511

28 Haziran 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/13305 · K. 2022/10080

28 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/1508 · K. 2022/12228

14 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/2156 · K. 2022/14293

7 Eylül 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/11992 · K. 2022/8456

6 Haziran 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/13239 · K. 2022/9444

20 Haziran 2022