Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2022/2966 · K. 2022/4201
Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2022/2966 K. 2022/4201

E. 2022/2966K. 2022/42017 Mart 2022
gümrük vergisimüsadereyasal süre
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

HÜKÜM : Asıl kararla hükümlülük, müsadere; ek kararla sanığın temyiz talebinin reddine Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Sanığın gıyabında verilen 17/11/2020 tarihli hükmün, sanık ile aynı konutta sürekli oturduğunu beyan eden kuzeni ...'nun imzasına tebliğ edildiği, 31.12.2021 tarihli kolluk araştırma tutanağı uyarınca ise sanık ile kuzeni ...'nun aynı adreste ikamet etmediklerinin tespit edildiğinin anlaşılması karşısında, anılan tebligatın usulsüz olduğu, sanığın öğrenme üzerine yapmış olduğu temyiz başvurusunun yasal süresinde olduğu kabul edilerek, temyiz talebinin reddine dair 21.02.2021 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede; 1-Suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Yasanın 5/2. fıkrasının "Yedinci...

Karar Metni

7. Ceza Dairesi 2022/2966 E. , 2022/4201 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet HÜKÜM : Asıl kararla hükümlülük, müsadere; ek kararla sanığın temyiz talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Sanığın gıyabında verilen 17/11/2020 tarihli hükmün, sanık ile aynı konutta sürekli oturduğunu beyan eden kuzeni ...'nun imzasına tebliğ edildiği, 31.12.2021 tarihli kolluk araştırma tutanağı uyarınca ise sanık ile kuzeni ...'nun aynı adreste ikamet etmediklerinin tespit edildiğinin anlaşılması karşısında, anılan tebligatın usulsüz olduğu, sanığın öğrenme üzerine yapmış olduğu temyiz başvurusunun yasal süresinde olduğu kabul edilerek, temyiz talebinin reddine dair 21.02.2021 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede; 1-Suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Yasanın 5/2. fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz" hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Yasanın 5/2-son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır" düzenlemesinin getirildiği cihetle, soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanık hakkında, mahkemece suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödediği takdirde cezada yapılacak indirimin "yarı oranında" olacağının bildirilmesi gerekirken, 1/3 oranında indirim yapılacağının belirtilmesi suretiyle sanığın yanıltılması, 2- CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine engel hali bulunmayan sanığın mahkemedeki savunmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep ettiği ve mahkemenin eksik bildirdiği kamu zararını giderdiği nazara alınarak, dosyada bulunan ve KEMT varakasında belirtilen ve kamu zararını oluşturan gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı olan 7.640,25 TL miktarın kamu zararı olduğu, sanık tarafından daha önce ödenen miktar da düşüldükten sonraki zararın bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Sonuç cezanın doğru olarak belirlenmesine k...

Benzer Kararlar

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2022/2140 · K. 2022/6995

7 Nisan 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2022/214 · K. 2022/5139

16 Mart 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2022/2652 · K. 2022/4790

9 Mart 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2022/2344 · K. 2022/10339

30 Mayıs 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2022/3154 · K. 2022/8989

10 Mayıs 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2022/2965 · K. 2022/4725

10 Mart 2022