Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2018/11553 · K. 2022/2930
Yargıtay5. Ceza Dairesi

E. 2018/11553 K. 2022/2930

E. 2018/11553K. 2022/293014 Mart 2022
iadeicra takibiyargılamanın iadesi
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suç tarihinde Ataşehir İlçe Emniyet Müdürlüğü Önleyici Hizmetler Büro Amirliğinde polis memuru olarak görev yapan sanığın, hakkında yakalama kararları bulunan mağdur ...'dan yakalama kararları ile ilgili işlem yapmama karşılığında rüşvet alma suçunu işlediği iddia ve kabul edilen somut olayda; aksi kanıtlanamayan ve tanık ...'ın anlatımlarıyla da doğrulanan inkara yönelik savunması ile tüm dosya kapsamına göre, yüklenen suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden, atılı suçtan beraati yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Kabule göre de; Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi...

Karar Metni

5. Ceza Dairesi 2018/11553 E. , 2022/2930 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Rüşvet alma HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suç tarihinde Ataşehir İlçe Emniyet Müdürlüğü Önleyici Hizmetler Büro Amirliğinde polis memuru olarak görev yapan sanığın, hakkında yakalama kararları bulunan mağdur ...'dan yakalama kararları ile ilgili işlem yapmama karşılığında rüşvet alma suçunu işlediği iddia ve kabul edilen somut olayda; aksi kanıtlanamayan ve tanık ...'ın anlatımlarıyla da doğrulanan inkara yönelik savunması ile tüm dosya kapsamına göre, yüklenen suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden, atılı suçtan beraati yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Kabule göre de; Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nin 53/1. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, Yüklenen suçu TCK'nin 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında bu bentteki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanması yerine, aynı madde ve fıkranın "e" bendindeki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA 14/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2018/3239 · K. 2022/8232

12 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2018/1090 · K. 2022/12503

15 Haziran 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2018/1432 · K. 2022/3435

2 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/1201 · K. 2022/12017

13 Haziran 2022

Yargıtay5. Ceza Dairesi

E. 2018/9464 · K. 2022/12491

24 Ekim 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2018/2988 · K. 2022/9138

18 Mayıs 2022