Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2019/6241 · K. 2022/4419
Yargıtay8. Ceza Dairesi

E. 2019/6241 K. 2022/4419

E. 2019/6241K. 2022/441915 Mart 2022
eski hale getirme
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Temyiz süresinin geçmesinden doğan sonuçları ortadan kaldırmak üzere başvurulan eski hale getirme talebiyle ilgili olarak değerlendirme yapma ve karar verme yetkisinin 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'a ait bulunmasına rağmen yerel mahkemece bu istemle ilgili olarak verilen kararların hukuken geçersiz ve yok hükmünde bulunduğu belirlenip, sanık ...'ın eski hale getirme ve temyiz niteliğinde bulunan talebinin reddine ilişkin 23.02.2015 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek, ek karar kaldırılarak 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre; "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır." hükmü gereği, sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün sanığın duruşmada bildirdiği adresine tebligat yapılmadan doğrudan MERNİS adresine tebliğ yapılmış olması karşısında, tebligatın usulüne uygun olmadığı, sanığın temyiz...

Karar Metni

8. Ceza Dairesi 2019/6241 E. , 2022/4419 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz süresinin geçmesinden doğan sonuçları ortadan kaldırmak üzere başvurulan eski hale getirme talebiyle ilgili olarak değerlendirme yapma ve karar verme yetkisinin 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'a ait bulunmasına rağmen yerel mahkemece bu istemle ilgili olarak verilen kararların hukuken geçersiz ve yok hükmünde bulunduğu belirlenip, sanık ...'ın eski hale getirme ve temyiz niteliğinde bulunan talebinin reddine ilişkin 23.02.2015 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek, ek karar kaldırılarak 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre; "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır." hükmü gereği, sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün sanığın duruşmada bildirdiği adresine tebligat yapılmadan doğrudan MERNİS adresine tebliğ yapılmış olması karşısında, tebligatın usulüne uygun olmadığı, sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede, Sanıkların üzerlerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna konu eylemlerini cinsel amaçla işlediklerine dair herhangi bir söz veya eylemlerinin bulunmaması karşısında, mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar ... müdafinin suçun unsurlarının oluşmadığına, ...'ın ise sübuta yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 10

Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

Benzer Kararlar

Yargıtay8. Ceza Dairesi

E. 2021/14316 · K. 2022/3135

22 Şubat 2022

Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2022/25454 · K. 2022/4431

15 Eylül 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/23456 · K. 2022/4368

28 Mart 2022

Yargıtay8. Ceza Dairesi

E. 2019/5365 · K. 2022/4726

21 Mart 2022

Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2022/8554 · K. 2022/4425

15 Eylül 2022

Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2022/12664 · K. 2022/4426

15 Eylül 2022