Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2019/6467 · K. 2022/4636
Yargıtay8. Ceza Dairesi

E. 2019/6467 K. 2022/4636

E. 2019/6467K. 2022/463617 Mart 2022
tazminatyasal süre
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Olay tarihinde 15 yaşından küçük mağdure ile sanık ...'in gezmek amacıyla sanığın sevk ve idaresindeki araçla Bursa ilinden Gemlik ilçesine geldikleri, trafik timi tarafından yapılan yol kontrol uygulamasında mağdurenin 15 yaşından küçük olduğunun anlaşılması üzerine, annesi ...'e teslim edilmek üzere karakola getirildiği olayda, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 sayılı Kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 109/1,3-f maddesinde...

Karar Metni

8. Ceza Dairesi 2019/6467 E. , 2022/4636 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü: Olay tarihinde 15 yaşından küçük mağdure ile sanık ...'in gezmek amacıyla sanığın sevk ve idaresindeki araçla Bursa ilinden Gemlik ilçesine geldikleri, trafik timi tarafından yapılan yol kontrol uygulamasında mağdurenin 15 yaşından küçük olduğunun anlaşılması üzerine, annesi ...'e teslim edilmek üzere karakola getirildiği olayda, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 sayılı Kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 109/1,3-f maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde şikayet yokluğundan düşme kararı verilmesi, Yasaya aykırı, mağdure ... vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.03.2022 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Olay tarihinde 15 yaşından küçük olup, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediğine ilişkin bir iddia bulunmayan, sanıkla gece vakti arabayla gezme noktasında irade özgürlüğü bulunan mağdureye karşı işlendiği iddia olunan eylemin kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunu oluşturmayacağı, mağdurenin evini terketme iradesinde bulunmadığından TCK.nın 234. maddesindeki suçun da oluşmayacağı cihetle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.17.03.2022

Benzer Kararlar

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2021/8729 · K. 2022/2855

12 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/2599 · K. 2022/15027

19 Eylül 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2021/8755 · K. 2022/6070

29 Eylül 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/7286 · K. 2022/2742

2 Mart 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/13240 · K. 2022/9445

20 Haziran 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2019/1235 · K. 2022/2199

22 Mart 2022