Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/24698 · K. 2022/4968
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24698 K. 2022/4968

E. 2020/24698K. 2022/496817 Mart 2022
tekerrür
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanığın tekerrüre esas alınan Denizli 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/681 Esas, 2012/871 Karar sayılı ilamındaki mahkûmiyetin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 18/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen TCKnın 191. maddesi ile aynı Kanunla 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası gereğince uyarlanması sonucu "Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ve koşulları gerçekleştiğinde CMK'nın 231. maddesinin 10. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verileceğinin öngörüldüğü, mahkemece ek karar ile kanun değişikliğine ilişkin uyarlama talebinin değerlendirilerek, talebin reddine karar verildiği anlaşıldığından sanık hakkındaki ilamın TCKnın 58. maddesinin uygulanmasına esas alınabileceği kabul edildiğinden tebliğnamedeki görüşe iştirak...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/24698 E. , 2022/4968 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın tekerrüre esas alınan Denizli 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/681 Esas, 2012/871 Karar sayılı ilamındaki mahkûmiyetin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 18/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen TCKnın 191. maddesi ile aynı Kanunla 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası gereğince uyarlanması sonucu "Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ve koşulları gerçekleştiğinde CMK'nın 231. maddesinin 10. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verileceğinin öngörüldüğü, mahkemece ek karar ile kanun değişikliğine ilişkin uyarlama talebinin değerlendirilerek, talebin reddine karar verildiği anlaşıldığından sanık hakkındaki ilamın TCKnın 58. maddesinin uygulanmasına esas alınabileceği kabul edildiğinden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10.maddesi ile TCK'nın 53.maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 17/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

AkıllıKanun

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu, m. 10

Görev suçları

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24288 · K. 2022/4047

9 Mart 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2021/17666 · K. 2022/10235

12 Ekim 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2022/13502 · K. 2022/11395

8 Kasım 2022

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/3910 · K. 2022/5698

27 Haziran 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2022/6450 · K. 2022/9919

4 Ekim 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2020/9812 · K. 2022/10067

10 Ekim 2022