Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/26541 · K. 2022/5034
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26541 K. 2022/5034

E. 2020/26541K. 2022/503417 Mart 2022
tekerrür
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Kırıkhan 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/03/2010 tarih, 2007/316 Esas ve 2010/101 Karar sayılı ilamına konu, TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca kullanmak için uyarıcı madde kabul etmek ve bulundurmak suçundan aldığı mahkumiyet hükmü yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp, sonucuna göre sanık hakkında ilgili ilamın tekerrüre esas alınıp alınamayacağı hususunun 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/26541 E. , 2022/5034 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın adli sicil kaydında yer alan Kırıkhan 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/03/2010 tarih, 2007/316 Esas ve 2010/101 Karar sayılı ilamına konu, TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca kullanmak için uyarıcı madde kabul etmek ve bulundurmak suçundan aldığı mahkumiyet hükmü yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp, sonucuna göre sanık hakkında ilgili ilamın tekerrüre esas alınıp alınamayacağı hususunun 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Kabule göre de; 1) Etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gerçekleşmiş olduğu kabul edilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi ile uygulama yapılırken, anılan maddenin 2. fıkrasındaki indirim oranının üst sınırı olan 1/2 oranından daha fazla indirim yapılması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılması, 2) Sanık hakkında TCKnın 142/2-b ve 168/1. maddeleri gereğince hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Yasanın 62. maddesi gereği indirim yapılırken sonuç cezanın 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay olarak eksik hesaplanması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde sanık bakımından CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 17.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/28858 · K. 2022/9291

12 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26064 · K. 2022/7519

14 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/4517 · K. 2022/16210

5 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/33245 · K. 2022/11629

7 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/30945 · K. 2022/10430

25 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26444 · K. 2022/4638

15 Mart 2022