Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/26444 · K. 2022/4638
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26444 K. 2022/4638

E. 2020/26444K. 2022/463815 Mart 2022
tekerrüruzlaşma
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/5 Esas 2011/199 Karar sayılı ilamına konu dolandırıcılık suçundan aldığı mahkumiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uygulanmış ise de; 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253.maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alındığında ve sanığın başkaca tekerrüre esas alınabilecek daha ağır hapis cezasını içeren sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin ve 5237 sayılı TCKnın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/26444 E. , 2022/4638 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın adli sicil kaydında yer alan Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/5 Esas 2011/199 Karar sayılı ilamına konu dolandırıcılık suçundan aldığı mahkumiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uygulanmış ise de; 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253.maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alındığında ve sanığın başkaca tekerrüre esas alınabilecek daha ağır hapis cezasını içeren sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin ve 5237 sayılı TCKnın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 15.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

AkıllıKanun

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu, m. 253

Uzlaştırma979899

AkıllıKanun

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu, m. 34

Kararların gerekçeli olması

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25852 · K. 2022/6071

29 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26742 · K. 2022/5917

28 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/28496 · K. 2022/12183

14 Haziran 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/16905 · K. 2022/3400

2 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/29448 · K. 2022/8985

10 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/28112 · K. 2022/10332

25 Mayıs 2022