Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2022/1792 · K. 2022/2144
Yargıtay11. Hukuk Dairesi

E. 2022/1792 K. 2022/2144

E. 2022/1792K. 2022/214421 Mart 2022
değerlemetemyiz sınırıyeniden değerleme oranı
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Taraflar arasındaki davadan dolayı Osmancık Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 25.11.2021 gün ve 2020/112 E. - 2021/560 K. sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü: 5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanun'un 19. maddesiyle HUMK'ya eklenen Ek-Madde 4'te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2021 yılı için 4.270,00 TL'dir. Davalı aleyhine hükmedilen toplam meblağın 1.648,07 TL olduğu ve yukarıda yazılı madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin...

Karar Metni

11. Hukuk Dairesi 2022/1792 E. , 2022/2144 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasındaki davadan dolayı Osmancık Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 25.11.2021 gün ve 2020/112 E. - 2021/560 K. sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü: 5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanun'un 19. maddesiyle HUMK'ya eklenen Ek-Madde 4'te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2021 yılı için 4.270,00 TL'dir. Davalı aleyhine hükmedilen toplam meblağın 1.648,07 TL olduğu ve yukarıda yazılı madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı vekilinin temyiz isteminin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin miktar yönünden REDDİNE, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 21/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Hukuk Dairesi

E. 2022/207 · K. 2022/5569

7 Eylül 2022

Yargıtay3. Hukuk Dairesi

E. 2022/1785 · K. 2022/3621

14 Nisan 2022

Yargıtay11. Hukuk Dairesi

E. 2022/4617 · K. 2022/6395

28 Eylül 2022

Yargıtay11. Hukuk Dairesi

E. 2022/1794 · K. 2022/2145

21 Mart 2022

Yargıtay11. Hukuk Dairesi

E. 2022/1374 · K. 2022/2225

22 Mart 2022

Yargıtay11. Hukuk Dairesi

E. 2022/1682 · K. 2022/2140

21 Mart 2022