Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/24326 · K. 2022/5628
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24326 K. 2022/5628

E. 2020/24326K. 2022/562824 Mart 2022
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanık müdafiinin temyiz dilekçesi içeriğinden, mala zarar verme suçundan hakkında beraat kararı verilen sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/02/2013 tarihli 2011/5-137 Esas ve 2013/58 Karar sayılı kararında aynı davada yargılandığı bir suçtan beraat eden, diğer suçtan ise mahkûm olan sanık hakkında müdafi tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, beraat ettiği suç açısından avukatlık ücretine hükmedilmesinin gerekmeyeceğinin belirtilmesi ve sanık hakkında yapılan yargılamada hakaret suçundan karşılıklı hakaret nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verilmiş olması karşısında, mala zarar verme suçundan verilen beraat hükmü nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinde kanuna aykırılık görülmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye,...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/24326 E. , 2022/5628 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mala zarar verme HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık müdafiinin temyiz dilekçesi içeriğinden, mala zarar verme suçundan hakkında beraat kararı verilen sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/02/2013 tarihli 2011/5-137 Esas ve 2013/58 Karar sayılı kararında aynı davada yargılandığı bir suçtan beraat eden, diğer suçtan ise mahkûm olan sanık hakkında müdafi tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, beraat ettiği suç açısından avukatlık ücretine hükmedilmesinin gerekmeyeceğinin belirtilmesi ve sanık hakkında yapılan yargılamada hakaret suçundan karşılıklı hakaret nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verilmiş olması karşısında, mala zarar verme suçundan verilen beraat hükmü nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinde kanuna aykırılık görülmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 24/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24613 · K. 2022/5715

24 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25445 · K. 2022/5869

28 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24616 · K. 2022/5714

24 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25261 · K. 2022/6455

31 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24327 · K. 2022/5631

24 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/32551 · K. 2022/10000

23 Mayıs 2022