Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/26309 · K. 2022/5607
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26309 K. 2022/5607

E. 2020/26309K. 2022/560724 Mart 2022
boşanmaiadekarşılıklı boşanmatazminatvelayet
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Mağdurun 23.06.2015 tarihinde talimat mahkemesince alınan beyanında şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini belirtmesi karşısında hükmü temyize hakkı olmadığından, mağdurun karara yönelik temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 2) Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde: 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın 25.06.2015...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/26309 E. , 2022/5607 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1) Mağdur ...nın temyiz isteminin incelenmesinde: Mağdurun 23.06.2015 tarihinde talimat mahkemesince alınan beyanında şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini belirtmesi karşısında hükmü temyize hakkı olmadığından, mağdurun karara yönelik temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 2) Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde: 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın 25.06.2015 tarihli savunmasında mağdurla uzlaştıklarını belirttiği, mağdur ise her ne kadar 23.06.2015 tarihli beyanında zararının giderilmesini istemişse de, hükümden sonra sunduğu 19.02.2016 tarihli dilekçede zararının 15.06.2015 günü giderildiğini belirtmesi karşısında, sanığa ve mağdura zararın ne zaman giderildiği sorularak, giderilme zamanına göre TCK'nın 168/1 veya 168/2. maddesi uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 24.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/8765 · K. 2022/17593

26 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/29656 · K. 2022/3121

24 Şubat 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/27273 · K. 2022/6168

30 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/3130 · K. 2022/8186

25 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/568 · K. 2022/12625

16 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/3192 · K. 2022/14760

14 Eylül 2022