Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/27301 · K. 2022/5897
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/27301 K. 2022/5897

E. 2020/27301K. 2022/589728 Mart 2022
kadastro tespiti
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

1- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince; 29.12.2015 tarihli kolluk tutanağına göre, şüpheli bir şahsın araçları kurcaladığı ihbarı üzerine olay yerine giden kolluk görevlilerinin sanığı suça konu eşyalar ile birlikte yakaladığı, sanığın üst aramasında ele geçen...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/27301 E. , 2022/5897 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince; 29.12.2015 tarihli kolluk tutanağına göre, şüpheli bir şahsın araçları kurcaladığı ihbarı üzerine olay yerine giden kolluk görevlilerinin sanığı suça konu eşyalar ile birlikte yakaladığı, sanığın üst aramasında ele geçen ruhsattan müştekinin arabasına ulaşıldığı, ancak arabanın yaklaşık 800 metre uzaklıkta bir başka sokakta park halinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, suça konu eşyaları aldığı andan itibaren kesintisiz bir takip bulunmaması nedeniyle hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 35. maddesi uyarınca teşebbüs hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 28.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/27144 · K. 2022/8528

27 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26718 · K. 2022/3252

28 Şubat 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26077 · K. 2022/6931

7 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/29095 · K. 2022/9217

12 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/27046 · K. 2022/9198

12 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/33183 · K. 2022/10832

31 Mayıs 2022