Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/25685 · K. 2022/5780
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25685 K. 2022/5780

E. 2020/25685K. 2022/578028 Mart 2022
bozma kararıkadastro tespitiorman niteliğitapuya tescil
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

SUÇ : Kasten yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ...'ın yokluğunda verilen kararın son bildirdiği adrese MERNİS şerhi olmadan tebliğ edilmesi gerektiği halde, son bildirdiği adresten farklı bir adres olan MERNİS adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre 20.10.2015 tarihinde usulsüz olarak tebliğ edildiği ve sanığın öğrenme üzerine verdiği 28.10.2015 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 1- Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/25685 E. , 2022/5780 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ...'ın yokluğunda verilen kararın son bildirdiği adrese MERNİS şerhi olmadan tebliğ edilmesi gerektiği halde, son bildirdiği adresten farklı bir adres olan MERNİS adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre 20.10.2015 tarihinde usulsüz olarak tebliğ edildiği ve sanığın öğrenme üzerine verdiği 28.10.2015 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 1- Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanıkların temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 2- Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Konut dokunulmazlığının ihlali suçunun gece vakti sayılan 23.00 sıralarında işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında TCKnın 116/4. maddesi yerine 116/1. maddesinin uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 28.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 2

(Değişik birinci fıkra: 6/6/1985-3220/2 md.) Diğer kanunlarda özel

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/27483 · K. 2022/8368

26 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/27258 · K. 2022/6825

6 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/27130 · K. 2022/7539

14 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25237 · K. 2022/4767

16 Mart 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/14573 · K. 2022/10162

29 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/259 · K. 2022/13961

5 Eylül 2022