Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/12294 · K. 2022/2379
Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/12294 K. 2022/2379

E. 2020/12294K. 2022/237928 Mart 2022
tazminatkoruma tedbirimanevi tazminattazminat davası
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Tazminat davasının dayanağı olan Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/606 Esas 2015/592 Karar sayılı dava dosyasının incelenmesinde; davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 02.02.2012 - 07.05.2012 tarihleri arasında 95 gün tutuklu kaldığı, davacının başka bir suçtan tutuklu olması sebebiyle tutuklama müzekkeresinin hiç infaz görmediği, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 26.12.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununa tabi olduğu anlaşılmakla; Davacının 6.500,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece, tutuklama müzekkeresinin infaz görmediği gerekçesi ile davanın...

Karar Metni

12. Ceza Dairesi 2020/12294 E. , 2022/2379 K.

"İçtihat Metni"Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat Hüküm : Davanın reddi Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Tazminat davasının dayanağı olan Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/606 Esas 2015/592 Karar sayılı dava dosyasının incelenmesinde; davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 02.02.2012 - 07.05.2012 tarihleri arasında 95 gün tutuklu kaldığı, davacının başka bir suçtan tutuklu olması sebebiyle tutuklama müzekkeresinin hiç infaz görmediği, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 26.12.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununa tabi olduğu anlaşılmakla; Davacının 6.500,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece, tutuklama müzekkeresinin infaz görmediği gerekçesi ile davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; mahkemece davacı lehine tazminat isteme şartlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmesinde usule ve kanuna aykırı yön bulunmadığından, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 28.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/12374 · K. 2022/2365

28 Mart 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2021/262 · K. 2022/2985

18 Nisan 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11414 · K. 2022/2373

28 Mart 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11041 · K. 2022/1439

28 Şubat 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/12092 · K. 2022/3026

19 Nisan 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/12290 · K. 2022/2964

18 Nisan 2022