Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/26480 · K. 2022/5996
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26480 K. 2022/5996

E. 2020/26480K. 2022/599629 Mart 2022
kadastro tespitikazandırıcı zamanaşımı zilyetliğitapuya tescilzilyetlik
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanığın suç tarihinde açık olan pencereden müştekiye ait pantolonu ve pantalonun cebindeki anahtarı haksız olarak ele geçirmek suretiyle konuta girmesi şeklinde gerçekleşen olayda, hırsızlık suçundan kurulan hükümde sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddeleri ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanunun 142/2-h. maddesi ile uygulama yapılması her iki maddedeki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/26480 E. , 2022/5996 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın suç tarihinde açık olan pencereden müştekiye ait pantolonu ve pantalonun cebindeki anahtarı haksız olarak ele geçirmek suretiyle konuta girmesi şeklinde gerçekleşen olayda, hırsızlık suçundan kurulan hükümde sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddeleri ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanunun 142/2-h. maddesi ile uygulama yapılması her iki maddedeki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 29/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/2398 · K. 2022/17012

18 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/23672 · K. 2022/5125

21 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/28699 · K. 2022/8845

10 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/22552 · K. 2022/14289

7 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/16719 · K. 2022/5880

28 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/29153 · K. 2022/9399

16 Mayıs 2022