Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/25431 · K. 2022/5955
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25431 K. 2022/5955

E. 2020/25431K. 2022/595529 Mart 2022
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

I) Sanık ... hakkında katılan ...e, sanık ... hakkında katılan ...ya yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanık ... müdafii ile sanık ...nın temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, II) Sanık ... hakkında katılan ...e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık hakkında kurulan hükümde TCKnın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/25431 E. , 2022/5955 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kamu malına zarar verme ve kasten yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: I) Sanık ... hakkında katılan ...e, sanık ... hakkında katılan ...ya yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanık ... müdafii ile sanık ...nın temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, II) Sanık ... hakkında katılan ...e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık hakkında kurulan hükümde TCKnın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmemiş ise de, anılan madde ve fıkrada belirtilen hak yoksunluklarının uygulanması hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup, 5237 sayılı TCKnın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, III) Sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanığın karar tarihinden sonra, 09/11/2020 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, TCKnın 64/1 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca, ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 29/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24669 · K. 2022/5703

24 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26667 · K. 2022/8476

27 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24287 · K. 2022/7260

12 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/5306 · K. 2022/14439

12 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/23896 · K. 2022/6061

29 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25449 · K. 2022/6252

30 Mart 2022