Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2022/747 · K. 2022/5257
Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2022/747 K. 2022/5257

E. 2022/747K. 2022/525729 Mart 2022
eski hale getirmeuzlaşmayasal süre
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 311. maddesi uyarınca eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme mercii Yargıtayın ilgili dairesi olduğundan Mahkemenin hukuki değerden yoksun olan 25.11.2020 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede; Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sanığın bilinen son adresine tebliğ edilmesi, tebligat yapılamaması durumunda bu defa MERNİS adresinin tespitini yaparak tebligat zarfı üzerine söz konusu adresin MERNİS adresi olduğu belirtilerek Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesine göre tebliğ yapılması, MERNİS adresinin bulunmaması halinde ise, kendisine daha önce kanuni usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan Kanun'un 35. maddesine göre tebligat yapılması gerektiği gözetilmeden yapılan gerekçeli karar tebliği usulüne uygun değil ise de;...

Karar Metni

11. Ceza Dairesi 2022/747 E. , 2022/5257 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet

5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 311. maddesi uyarınca eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme mercii Yargıtayın ilgili dairesi olduğundan Mahkemenin hukuki değerden yoksun olan 25.11.2020 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede; Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sanığın bilinen son adresine tebliğ edilmesi, tebligat yapılamaması durumunda bu defa MERNİS adresinin tespitini yaparak tebligat zarfı üzerine söz konusu adresin MERNİS adresi olduğu belirtilerek Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesine göre tebliğ yapılması, MERNİS adresinin bulunmaması halinde ise, kendisine daha önce kanuni usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan Kanun'un 35. maddesine göre tebligat yapılması gerektiği gözetilmeden yapılan gerekçeli karar tebliği usulüne uygun değil ise de; anılan Kanun'un 32. maddesinde belirtildiği üzere, tebliğ usule aykırı yapılmış olsa bile, muhatabın öğrenmesiyle geçerli olacağından, sanığın Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinden 2011/461 Esas ve 2013/610 Karar sayılı gerekçeli kararın tarafına gönderilmesini talep etmesi üzerine gerekçeli kararı 22.06.2018 tarihinde almak suretiyle hükümden haberdar olduğu, 07.08.2019 tarihli dilekçesi ve 05.12.2019 tarihli uzlaşmaya ilişkin dilekçesi içeriklerinden de sanığın hükümden haberdar olduğunun anlaşılması karşısında; hüküm 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUKnin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 10.11.2020 tarihli dilekçe ile temyiz edildiğinden ve eski hale getirme isteminde ileri sürülen nedenler yerinde görülmediğinden, temyiz ve eski hale getirme isteminin 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 29.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 2

(Değişik birinci fıkra: 6/6/1985-3220/2 md.) Diğer kanunlarda özel

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2022/2111 · K. 2022/5896

6 Nisan 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2022/1276 · K. 2022/7217

25 Nisan 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/34663 · K. 2022/4716

21 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/5081 · K. 2022/13648

29 Haziran 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2022/707 · K. 2022/4989

24 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/42720 · K. 2022/10706

30 Mayıs 2022