Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/12255 · K. 2022/2559
Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/12255 K. 2022/2559

E. 2020/12255K. 2022/25594 Nisan 2022
tazminatmanevi tazminatkoruma tedbirigörevli mahkeme
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Hüküm : Davacının tazminat talebinin kısmen kabulü ile 50,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Tazminat talebinin dayanağı olan Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/10834 sayılı soruşturma dosyası kapsamında, davacının görevi yaptırmamak için direnme suçundan 21.12.2014 - 22.12.2014 tarihleri arasında 1 gün gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla; Davacının 10.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden...

Karar Metni

12. Ceza Dairesi 2020/12255 E. , 2022/2559 K.

"İçtihat Metni"Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat Hüküm : Davacının tazminat talebinin kısmen kabulü ile 50,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Tazminat talebinin dayanağı olan Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/10834 sayılı soruşturma dosyası kapsamında, davacının görevi yaptırmamak için direnme suçundan 21.12.2014 - 22.12.2014 tarihleri arasında 1 gün gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla; Davacının 10.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 50,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedildiği anlaşılmakla; Gerekçeli karar başlığında "Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türünün "Haksız gözaltı nedeni ile tazminat '' olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Davanın kısmen kabulüne karar verildiğinin anlaşılması karşısında, yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 4. fıkrası uyarınca davacı lehine maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçe ile dilekçe yazım ücretine hükmolunması, Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinin tamamen çıkarılarak yerine Yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 3.600,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak, davacıya verilmesine eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 13

Mücbir sebepler:

Benzer Kararlar

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/12241 · K. 2022/2754

11 Nisan 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2022/2259 · K. 2022/4389

6 Haziran 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11558 · K. 2022/2757

11 Nisan 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11842 · K. 2022/2435

29 Mart 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11775 · K. 2022/2164

21 Mart 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/12347 · K. 2022/4619

13 Haziran 2022