Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/30284 · K. 2022/6547
Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2021/30284 K. 2022/6547

E. 2021/30284K. 2022/65474 Nisan 2022
müsadere
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

HÜKÜM : 12/01/2021 tarihli karar ile sanıklar hakkında hükümlülük, erteleme, müsadere; 09/04/2021 tarihli ek karar ile sanık ...'ün temyiz talebinin reddine Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; I) Sanık ...'ün temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 05.08.2017 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanunun 21. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nun 291. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen ve bölge adliye mahkemelerinin kararlarına karşı yedi gün olarak öngörülen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği; ancak bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca hüküm...

Karar Metni

7. Ceza Dairesi 2021/30284 E. , 2022/6547 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet HÜKÜM : 12/01/2021 tarihli karar ile sanıklar hakkında hükümlülük, erteleme, müsadere; 09/04/2021 tarihli ek karar ile sanık ...'ün temyiz talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; I) Sanık ...'ün temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 05.08.2017 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanunun 21. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nun 291. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen ve bölge adliye mahkemelerinin kararlarına karşı yedi gün olarak öngörülen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği; ancak bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesi uyarınca da temyiz süresinin bir hafta olduğu gözetilmeden temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilmek suretiyle sanık yanıltılmış ise de; Sanık ...'ün 12/01/2021 tarihinde tefhim edilen hükmü kararda belirtilen 15 günlük süreden de sonra 18/02/2021 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine dair mahkemenin 09/04/2021 tarih ve 2020/294 Esas, 2021/18 Karar sayılı ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, II) Sanık ...'in temyiz isteminin incelenmesinde; Hükümde yasa yolu gösterilirken, 7 günlük temyiz süresinin 15 gün olarak gösterilmesi suretiyle sanığın yanıltıldığı anlaşılmakla temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı unsurlarının dikkate alınması gerekmekte olup dosya kapsamına göre sanığın benzer olaylarla karşılaştırıldığında hakça teşdit uygulanması gerekirken sanık hakkında orantısız teşdit uygulanarak ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesinin TCK'nun 62/1. maddesi yerine 62. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince, hükmün takdiri indirim fıkrasından " TCK 62" ifadesinin çıkartılarak yerine "TCK'nun 62/1." ifadesinin eklenmesi ile diğer hususla...

Atıf Yapılan Mevzuat

OtomatikKanun

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu, m. 62

Takdiri indirim nedenleri

Benzer Kararlar

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2021/7371 · K. 2022/10427

31 Mayıs 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2021/7590 · K. 2022/9638

17 Mayıs 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2022/2993 · K. 2022/5738

23 Mart 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2021/32046 · K. 2022/6648

5 Nisan 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2021/7357 · K. 2022/10031

24 Mayıs 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2021/10940 · K. 2022/6148

29 Mart 2022