Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/25731 · K. 2022/6668
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25731 K. 2022/6668

E. 2020/25731K. 2022/66685 Nisan 2022
tekerrürsavunma hakkı
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: I) Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Suça konu yerin iş yeri olması karşısında; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun gerekçeli karar başlığı ile hüküm fıkrasında konut dokunulmazlığını bozma suçu olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/25731 E. , 2022/6668 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: I) Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Suça konu yerin iş yeri olması karşısında; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun gerekçeli karar başlığı ile hüküm fıkrasında konut dokunulmazlığını bozma suçu olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Büyükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.06.2014 tarihli ve 2012/2248 E., 2014/716 K. sayılı ilamında iki ayrı suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi gözetilerek, en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması ile yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında Büyükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.06.2014 tarihli ve 2012/2248 E., 2014/716 K. sayılı ilamındaki konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilmiş 10 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz it...

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26162 · K. 2022/7157

12 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26147 · K. 2022/7158

12 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26643 · K. 2022/7855

20 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25767 · K. 2022/6736

5 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25989 · K. 2022/6592

4 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25874 · K. 2022/7322

13 Nisan 2022