Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/25874 · K. 2022/7322
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25874 K. 2022/7322

E. 2020/25874K. 2022/732213 Nisan 2022
tekerrürsavunma hakkı
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanık hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından iştirak halinde işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, sadece aynı Kanunun 116/4. maddesi ile uygulama yapılması,aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/25874 E. , 2022/7322 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanık hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından iştirak halinde işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, sadece aynı Kanunun 116/4. maddesi ile uygulama yapılması,aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın adli sicil kaydına göre, İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/03/2008 tarihli ve 2006/292 E., 2008/114 K. sayılı ilamına konu uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan verilmiş 5 yıl hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Küçükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/027/2007 tarihli ve 2005/1222 E., 2007/935 K. sayılı suçtan mahkumiyet kararı bulunan ilamın tekerrüre esas alınması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/03/2008 tarihli ve 2006/292 E., 2008/114 K. sayılı ilamına konu uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan verilmiş 5 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Küçükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/027/2007 tarihli ve 2005/1222 E., 2007/935 K. sayılı ilamındaki ceza süresine göre belirlenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan f...

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26643 · K. 2022/7855

20 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25907 · K. 2022/6727

5 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26147 · K. 2022/7158

12 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/27096 · K. 2022/8087

21 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25752 · K. 2022/7183

12 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/29006 · K. 2022/8812

9 Mayıs 2022